Hardlopen en hooikoorts: help, daar zijn de pollen weer

Joepie de lente is in het land….Help daar zijn de pollen ook weer. Hier gaan we weer dus: genies, gesnotter…en moe. Ik ben absoluut voorstander van de lente en de zomer. Enkel mijn hooikoorts maakt dat ik er minder kan van genieten dan ik wil. Zelfs mijn hardlopen lijdt eronder. Tranende, pikkende ogen, loopneus en vermoeidheid, dit heeft geen goede invloed op mijn hardlopen. Wat doe ik eraan?

Hooikoorts dus

Ik vermoed dat iedereen wel weet wat dit inhoudt en niets te maken heeft met echte koorts. Ik ben dus spijtig heel allergische voor verschillende (echt een hele waslijst) pluisjes en pollen in de lucht. Berkenpollen is nu mijn grootste probleem, binnenkort duiken de graspollen op…zo blijven we bezig. De symptomen van hooikoorts zijn:

  • Loopneus en/of verstopte neus
  • Niesbuien
  • Tranende ogen
  • Benauwdheid
  • Vermoeidheid
  • Kriebelhoest
  • Slecht slapen
  • Hoofdpijn

Dus dit is de waslijst van ongemakken waarmee ik nu te kampen heb. Dit is geen pretje als je aan het trainen bent volgens één of ander schema voor één of andere wedstrijd of evenement.

Natuurlijk wil je, net als ik, blijven hardlopen. Als eerste is het dan wel belangrijk om te weten waar je allergisch aan bent. Dus ga eerst eens langs de dokter. Dit heb ik dus lang geleden ook al gedaan en zo heb ik aangepaste medicijnen gekregen: antihistamine en een neusspray. Dit helpt een beetje. Toch moet ik nog wat andere aanpassingen doorvoeren om netjes te kunnen blijven hardlopen.

Douchen en wassen

Dit klinkt misschien stom. Maar het eerste wat ik altijd doe na mijn trainingen is onder de douche springen en loopkledij in de wasmachine. Tijdens het hardlopen, zijn al die stomme pollen in haren en kledij gekropen. Dus die wil je niet in huis gaan rondstrooien he.

Pas je trainingen aan

Ik kan dit echt niet genoeg herhalen: je schema is een leidraad, geen heilig object dat je kost wat kost moet volgen. Als je last hebt van benauwdheid of vermoeid bent, ga dan zeker niet die zware intervaltraining. Ga voor een rustige training of neem wat meer rust.

Kies je omgeving

Natuurlijk is het hardlopen in de bossen heel fijn en mooi. Maar daar bevinden zich spijtig genoeg heel wat pollen. Dus plan je route niet helemaal door bosrijke en landelijke gebieden.

Daarnaast lees je ook wel eens te gaan lopen in een regenbui. Spijtig genoeg werkt dit niet voor mij. Bij de eerste druppels die op de bomen vallen, komt er door die beweging juist meer pollen vrij. De regen zorgt dat die sneller vallen. Na een bui, zeg je dan, tja dan heb je het probleem dat de pollen weer vrij kunnen rondvliegen he.

Last, but not least…draag een zonnebril

Zoals jullie al gemerkt hebben, ik draag bijna altijd een zonnebril op mijn snoet. Een bril beschermt je ogen$ tegen de pollen. Nu ja een beetje toch, maar door die zonnebril ziet niemand je tranende rode ogen.

Zo probeer ik het pollenseizoen dus te overleven. Natuurlijk treedt er ook een beetje gewenning op. Bij de eerste piek heb ik ontzettend veel last ervan. Toch past mijn lichaam zich aan…als ik netjes mijn medicatie gebruik natuurlijk.

Wie van jullie heeft ook hooikoorts? Hoe uit zich dat bij jullie? Hebben jullie nog andere tips?

Liefs

Linda

Brussels 10 miles 2018: klimmen en dalen

In mijn mailbox zat een mailtje met reclame over de 10 miles in Brussel…op woensdag. Ineens deed ik iets wat ‘so-not-me’ is: me gewoon inschrijven zonder erover na te denken. Dat denken kwam nadien wel opdagen. Tot op het moment dat het startschot klonk, bleef ik me afvragen:  waar ben ik aan begonnen?

Als je me een beetje volgt, weet je: ik wil alles uitgezocht hebben. Perfect weten wat me er te wachten gaat staan die dag. Nu had ik me ingeschreven, zonder eerst te kijken wat het juist was. Niet dat er veel over te vinden was. Want het was de eerste keer dat de 10 miles in Brussels werden georganiseerd.  De website gaf ook niet veel info: pacers, tijdsduur,…nopes.  Dus die ochtend vertrokken, zonder echte info. Helemaal uit mijn comfortzone, wat ging dat geven?

Uit mijn comfortzone

Aangekomen is Brussel, was het wel een beetje vloeken. Had ik nu echt niet kunnen opzoeken waar we konden parkeren? Gelukkig vonden we een plaatsje niet ver van het Koning Boudewijnstadion. Jaja het enige echte Koning Boudewijnstadion. Daar gingen we starten, op de piste. Lang geleden, toen ik voor de scouts werkte, was ik hier al eens geweest. Het enige wat me bijgebleven was, was dat het indrukwekkend was.

10 miles brussel

Zoals het meestal op hardloopevenementen is, zijn de lopers er al vroeg bij. Nog voordat de deuren opgingen op de nummers op te halen, stond er al een aardige rij. Het beloofde een warme dag te worden, maar ‘s ochtends was het toch nog wat frisjes om te wachten. Gelukkig gingen de deuren snel open en kon ik mijn nummer ophalen: 666. Ging dit mijn geluksnummer worden? (bekend nummer in de metalwereld hoor) Nu was het wachten op de start.

Netjes opwarmen

10 miles brussel

Na nog een klein interview, kon ik me gaan opwarmen. Sinds mijn cursus, warm ik zeker op en probeer ook altijd wat looptechniek te oefenen. Die rare gezichten dat ik kreeg, zal ik maar negeren. Ooit bewijs ik dat het helpt (als ik niet in de war geraakt met links en rechts). Dan was het tijd om ons op de piste te begeven. Wat voelde ik me klein. Natuurlijk hier ook nog wat losmaakoefeningen en techniek. Beetje showen kan nooit kwaad. Wie zagen we daar: weer die journalist. Nog wat vervolgvragen en het gezamenlijk opwarmen kon beginnen (wat ik overigens niet meedoe). De smurfen deden zo goed mogelijk mee. Toch was het enige wat ik me kon afvragen: hebben die het niet veel te warm in hun pak? De zon was eindelijk doorgebroken en de temperaturen liepen op.

En daar was het startschot…

En zo waren we vertrokken voor 10 miles door de parken van het Heizelplateau. Laat je niet misleiden door de naam, geloof me maar. Eenmaal buiten het vlakke stadion ging het ineens steil omhoog richting Expo en Brussels Trade markt. Na wat klimmen en draaien, klimmen en draaien, beetje dalen, klimmen kwamen we in de parken.

Wat me opviel was dat we dikwijls baantje in gingen, tot einde en dan terug. Nadeel (of voordeel voor sommige) was dat de afscheiding uit wat paaltjes en soms wat lint bestond. Gevolg is dat ik regelmatig lopers inkortingen zag nemen. Ik zou dit niet kunnen, zo heb ik elke keer netjes tot einde gelopen, brede bocht genomen (kort lukt niet goed met mijn enkel) en teruggelopen. Het grappige was wat we meestal eerst klommen, terugdraaiden en dan daalden. Dat dalen was naar mijn gevoel altijd korter.

Wat kan ik zeggen over de parken? Al die indrukken en geuren, ik kan het niet beschrijven. Als je ooit eens tijd hebt en een mooie wandeling wil maken, ga eens hier kijken zou ik zeggen. Enkel mijn hooikoorts was niet zo content dat we hier liepen. Het beschreven kan ik echt niet.

Klimmen en dalen

Het gevoel van daar te lopen, kan ik wel: klimmen, klimmen ..oh we mogen eens dal..of nee terug klimmen. Dit is zo een beetje samengevat wat mijn gevoel was. In het begin liep ik constant naar boven, totdat we richting monument van Leopold 1 gingen. Toen gaf ik het op: wandelen ging vlugger. Dit was eventjes een moeilijke beslissing hoor. Ik wou echt alles lopen. Daarbij had ik besloten om te lopen op mijn marathontempo ter voorbereiding van Antwerpen. Totdat ik merkte dat door te wandelen mijn pace constanter bleef.

Doordat ik op mijn marathontempo liep, moest ik me in het begin inhouden. Gevolg was wel dat ik eenmaal over de helft, constant mensen inhaalde. Zoiets geeft toch altijd een boost.

Dorst

10 miles brussel

Het was echt een dag van primeurs hoor: ik was ook vertrokken zonder extra drinken onderweg mee te nemen. Er waren drie drankposten, normaal voldoende dacht ik. Dit was buiten de warmte gerekend. We liepen pal op de middag, dus was het warm. Die eerste warmte voelt altijd veel te warm aan. Dus wat was ik blij dat ik de eerste drankpost tegenkwam. Koud water..help, dat kan mijn maag niet aan. Dus maar wat afkoeling: bekertje in mijn nek uitgegoten. Bij tweede drankpost had ik meer geluk. Hier was sportdrank aanwezig. Besloten om goed te drinken, dus echt gestopt en rustig gedronken. Tijd kon me gestolen worden. De laatste was ook maar enkel water, dus deze maar overgeslagen.

De laatste klimmetjes

Zoals ik al gezegd heb, waren het veel lussen dat we liepen. Baantjes tot einde en terug. Zo ook de laatste kilometers. Daar zagen we het Atomium. Waren we er echt bijna? Nope, nog eens eventjes een zijspoor: baantje naar boven en terug naar beneden. Toen konden we aan de laatste klim richting Koning Boudewijnstadion beginnen. Iedereen aan de kant maar vertellen: na deze klim is het enkel nog naar beneden. Jaja dat had ik wel door, maar ik moet eerste deze helling bedwongen krijgen. (helemaal gefrustreerd was ik dus)

De verlossing

10 miles brussel

De top gehaald en dan dalen..veel te steil help..Dalen vind ik altijd lastiger dan klimmen. Maar wat zag ik daar ik de verte: een atletiekbaan. Had ik het echt gehaald? Aankomen op die piste, al die mensen (nu ja zo veel waren het er niet, maar ze maakten genoeg lawaai) Geweldige ervaring…en eindelijk nog eens drinken. Natuurlijk stond die journalist er weer. Met mijn knalrood hoofd nog een interview en dan waren we klaar.

10 miles?

Onderweg was het me al opgevallen: ofwel waren we fout gelopen ofwel klopte er iets niet? Bij elke bord (die ik zag) miste ik wel wat meters, heel veel meters. Tegen het einde dacht ik, ooh nog 5 km, was daar ineens het bord van 12km. Op het einde had ik 15 km en een beetje. Dit dacht eerst dat het mijn horloge was, maar mijn man had hetzelfde. Ook op strava zag ik dat iedereen zo rond de 15 zat. Ik vraag me nog altijd af waar die éné kilometer gebleven is.

Tevreden

Voor een last minute beslissing is het allemaal goed meegevallen. Ook ben ik dik tevreden van mijn prestatie. Ik heb er 1u52 overgedaan met een gemiddelde tempo van 7:20/km. Dit is zelfs iets sneller dan ik wil lopen op de marathon. Ik was wel verbaasd. Want dit was echt een pittig parcours. Ik had echt het gevoel dat ik enkel geklommen had, met af en toe een beetje dalen. Ook mijn beentjes voelden nadien nog goed.

Het vertrouwen voor binnen veertien dagen zit goed.

Liefs

Linda

ps: de reportage van de journalist kan je hier bekijken (ik duik ergens op): www.bruzz.be/brussel10miles

Vegetarisch eten en hardlopen: een droomhuwelijk?

Vegetarisch eten doen mensen voor verscheidene redenen: tegen dierenleed, milieu…Voor mij was er buiten die redenen, nog een andere belangrijke reden: ik lust eigenlijk vlees niet graag. Eerlijk de voorgaande redenen tellen ook wel een beetje mee hoor. Voorlopig bevalt me de vegetarische levensstijl wel en kan ik het heel goed combineren met hardlopen. Daarbij heb ik zelfs een stuk minder last van mijn maag. Ook heb ik veel meer energie. Maar wat is nu juist vegetariër, flexitariër en veganist? Kan je wel hardlopen zonder vlees?

Van vleeseter…

Ik ben opgegroeid, zoals de meesten denk ik, dat je vlees moet eten om gezond te zijn. Hier zit vanalles in wat je nergens kunt halen. Daardoor bestond mijn bord altijd uit: aardappelen (of rijst, spaghetti,…) – groenten en natuurlijk een stukje vlees. Het broodbeleg bestond bij mij bijna nooit uit vleeswaren. Probleem was dat ik vlees niet graag at. Ik lustte dat niet. Ja ik at het…met een heleboel saus. Meer en meer begon me dit tegen te steken en ging ik op zoek naar alternatieven.

…naar flexitariër…

Zo kwam het dat ik minder en minder vlees begon te eten. Zo begon ik langzaam kennis te maken met vegetarisch eten. Toch bleef ik af en toe vlees eten, voornamelijk kip. Omwille dat ik nog altijd in de veronderstelling leefde dat ik dit nodig had. Toch merkte ik al een verandering op. Ik was minder moe en kreeg niet zoveel last meer van mijn maag.

naar vegetariër.

Zo kwam het dat ik begin dit jaar (zeker na mijn opname in het ziekenhuis) besloten heb om helemaal vegetarisch gaan te eten. Een heel nieuwe wereld ging voor me open.  Nieuwe smaken en nieuwe dingen. Het aanbod in de winkels is echt heel groot. Het grote misverstand wat ik tegenwoordig moet uitleggen: nee ik eet niet elke dag vleesvervangers. Vegetarisch eten is totaal anders gewoon hetzelfde als anders eten, maar je stuk vlees vervangen door bv een vegetarische hamburger.

Wat is dat nu juist allemaal?

Het begrip vegetariër is verre van eenduidig voor de meesten. Als ik vertel dat ik vegetariër ben, dan gaan er sommigen vanuit dat ik ook wel vis eet. Nee dus. Hier een kleine onofficiële woordenlijst:

flexitariër: is iemand die afwisselt, dus de ene keer gaat hij voor vlees en de andere keer gaat hij de vegetarische toer op.

vegetariër= iemand die geen vlees, vis, gevogelte en wild eet, maar wel zuivelproducten en eieren

pescetariër = iemand die geen vlees, gevogelte en wild eet, maar wel zuivelproducten, eieren en ..jep vis.

veganist = iemand die all the way gaat, dus niets van dierlijke oorsprong (zo ver ga ik voorlopig niet)

En mijn hardlopen dan?

Bij sommige mensen leeft nog de gedachte dat je beter niet vegetarisch kunt eten als je veel sport, maar dat is onzin. Zo heb ik gemerkt dat in mijn runningcommunity heel veel hardlopers zijn die vegetarisch eten. Vegetarisch eten en hardlopen gaat prima samen. Je moet er alleen op letten dat je genoeg ijzer, B-vitamines en eiwit binnenkrijgt.

Koolhydraten

Voor hardlopers een belangrijk bestanddeel van hun voeding. Ik weet het, er zijn er die het tegendeel beweren. Ik blijf voorlopig nog lekker ouderwets hierin. Gewoon omwille van het het feit dat de verbranding van koolhydraten efficiënter verloopt dan die van vet. (Daarbij vet heb ik genoeg aan mijn lijf woahahaha) Koolhydraten zitten hoofdzakelijk in granen, aardappelen, rijst, peulvruchten en deegwaren. Een vegetarische voeding bevat doorgaans meer dan genoeg koolhydraten. Dus als je het zo bekijkt, zijn de vegetariërs goed bezig.

Eiwitten oftewel de proteïnes

Voor dit had ik in het begin schrik om vegetariër te worden en zo blijf ik af en toe nog wat kip eten. Voor de proteïnes dus. Groot was mijn verbazing dat er meer dan genoeg plantaardige proteïnes te vinden zijn. Tekorten loopt je niet zo snel op…als je natuurlijk gevarieerd blijft eten. Daarbij eet je al vegetariër nog wel zuivelproducten en deze zorgen ook voor je nodige proteïnes.

Mis je dan niks?

Vlees en vis zijn niet onmisbaar, heb ik geleerd. Als je als hardloper vlees en vis uit je voeding schrapt, kan je zonder supplementen echt wel alle essentiële voedingsstoffen binnenkrijgen. Enkel heb je een verhoogd risico op ijzertekort. Dit heeft me lang tegengehouden voor vegetarisch te gaan (al een paar keer serieus ijzertekort had…terwijl ik nog vlees at). En ja in vlees zit relatief veel ijzer die bovendien gemakkelijker door het lichaam opgenomen wordt dan ijzer uit plantaardige producten. Toch kun je gerust aan je dosis ijzer geraken. Bij de keuze van je voeding, moet je daarom kiezen voor volkorengraanproducten en combineer je maaltijden altijd met een product dat rijk is aan vitamine C. Denk aan fruit, groenten, aardappelen en sinaasappelsap…

Leef ik nu gezonder?

Vegetarisch eten is een andere levensstijl. Het is echt niet enkel je vlees vervangen door een vleesvervanger en daarmee is de kous eraf. De vraag of ik echt gezonder leef, neeuh…daarvoor lust ik nog veel te graag dat pakje chips en dat bakje ijs. Ook moet je ook hier aan portie-controle doen. Het leuke aan vegetariër worden, was dat ik noten mocht/moest eten. Noten behoren ook tot ideale vleesvervangers. Natuurlijk ligt overdaad ook hier weer om de loer.

Voor mij heeft vegetarisch eten vele voordelen opgebracht: meer energieker en sterker. Daarbij heeft het totaal geen invloed op mijn hardloopprestaties. Dus ga ik hier lekker mee verder.

Wie van jullie is ook vegetariër? Hebben jullie nog goede recepten of sites voor recepten? Hoe ondervinden jullie het hardlopen? En natuurlijk: wie van jullie kan zijn stukje vlees niet missen?

Ik lees jullie verhalen graag.

Liefs

Linda

Road to Antwerpen #6 – marathonpoging 2

10 miles of toch maar de marathon? Dat was de vraag deze maand. Heel lang getwijfeld. Het hardlopen ging eindelijk de goede kant uit. De afstanden gingen echt vooruit. Daarbij heb ik eindelijk nog eens een maand deftig kunnen trainen. Wat ga ik nu volgende maand hardlopen: de 10 miles of de marathon? Wil je het antwoord weten, lees dan vlug verder.

Eindelijk beter

De griep was eindelijk uit mijn lijf, enkel mijn schouder deed nog wat last. Gelukkig kon ik hiermee toch hardlopen. De eerste keren waren een beetje nostalgie: hardlopen afgewisseld met wandelen. Verbazend ging het snel vooruit en kon ik al terug een deftige afstand hardlopen.

gelukkig smelten we niet van wat regen…

Nog niet eens aan de helft van de maand en ik liep al terug 15 km…jippie. Wel was ik nat tot op mijn onderbroek. Toen we vertrokken was het mooi weer. Dus geen regenjasje nodig, dacht ik..hoopte ik. Een beetje verkeerd ingeschat, want onderweg begon het te regenen.

krampen

In een stadscentrum wonen, heeft zo zijn voordelen. Maar ook zijn nadelen, dit heb ik aan den lijve kunnen ondervinden. Zo gingen we op een avond op pad voor een rustig rondje. De bedoeling was nog eens onze stad wat hardlopend te verkennen. Nog maar een paar kilometer van de deur, kreeg ik ineens vreselijke buikpijn. Tijdens onze andere looptochten zou dit geen probleem zijn: bosjes genoeg. Nu enkel straten en goten…zou ik het wagen? Toch maar vlug rechtsomgekeerd en richting huis gewandeld. Tja hardlopen met krampen lukt niet zo goed.

rara waar nam ik mijn gelleke?

Spijtig genoeg was dit niet de enige keer dat ik met krampen kreeg af te rekenen. Zo hadden we een lange duurloop, nu ja lang..zo’n 2u30 tot 3u = 23 tot 27km, gepland. Deze momenten gebruik ik meestal om voedsel enzo uit te testen. Zodat ik tijdens wedstrijden niet verrast word. Zo gezegd zo gedaan, gepakt en gezakt vertrokken. Alles ging goed totdat ik op rond 16 km een nieuw gelleke ging proberen. Aiaiai..wat was me dat..eventjes nadien maagkrampen niet te doen. Zoveel pijn dat ik maar gewoon naar huis ben gewandeld. Dus als geloof  het maar dat ze zeggen dat je het beste je gellekes en drank voordien uittest. Blij dat ik het gedaan heb, stel je voor dat ik zoiets meemaak op een wedstrijd…balen dan.

Kilometers malen

Na een tijdje zo weinig gelopen te hebben, was het zoeken om toch er terug in te komen. Ga ik nu eerder voor tijd of voor afstand? Want tempo was nog altijd aan de lage kant. Nu om eerlijk te zijn, heb ik in het begin gewoon gelopen…zonder rekening te houden met iets. Gewoon zonder schema of doel, enkel zorgen dat ik terug liep. Verbazend werkte het wel goed en was ik snel terug ‘in conditie’. Zo zat ik al snel terug aan afstanden van 10km.

Tijd of afstand trainen nog deze maand? Dat was mijn grootste probleem. Soms heb ik het gevoel dat hoe meer ik leer en weet, hoe minder ik weet…Dus heb ik gekozen voor een combinatie van de twee: tijdens de weekdagen trainingen op afstand en tempo. Zondagen lange duurlopen op tijd…hoe ver ik geraak dat zien we dan wel. Voor het uitstippelen van de route was dit geen probleem. Ik weet hoe traag ik loop, dus ik weet wat ik ongeveer wel kan lopen op een bepaalde tijd..in een rustig, heel rustig, tempo.

whoohoo

Wat geeft dit dan voor maart? Groot was mijn verbazing dat ik toch 117 km om mijn garmin geregistreerd heb. Totaal niet verwacht, ook heb ik echt niet het gevoel dat ik zoveel kilometers in mijn benen heb. Straf.

Alternatieve trainingen

Naast het hardlopen, zat ik natuurlijk ook nog met mijn schouder. Deze zorgde af en toe wel voor wat hinder. Maar laten we eerlijk zijn: tijdens het hardlopen maakt het niet uit of je je arm boven je hoofd krijgt. Dus werd ik er niet bij gehinderd tijdens het hardlopen. Enkel had ik me voorgenomen om mijn alternatieve trainingen van februari wel te behouden. Daarnaast wou ik echt wat meer aandacht terug besteden aan mijn enkel en core.

Dus zo zat ik minstens 1 keer per week nog altijd op mijn hometrainer of stepper. Gevolgd door een sessie met verschillende oefeningen. Doordat mijn dochter het huis uitgevlogen is, heb ik nu een kamer extra. Die is helemaal ingericht als sportkamer. Zo heb ik geen excuus meer: alles staat/ligt klaar. Het enige wat ik moet doen is binnenstappen en eraan beginnen.

Wat ga ik nu lopen op 22 april?

Deze vraag heeft dus heel de maand in mijn hoofd gespeeld. Met vrienden erover gehad en aan het twijfelen geweest. Lang aan het twijfelen geweest. Ik weet dat ik de 10 miles ga aankunnen op 22 april. Ga ik dan toch maar voor een snelle 10 miles?? Of ga ik toch die marathon proberen en totaal niet weten of ik het ga halen in binnen de gestelde tijd (5u30)?

Als ik eerlijk moet zijn: de 10 miles steken me een beetje tegen: te druk en ik heb het er wel mee gehad. Als ik daarbij niet ga voor de marathon, dan gaat er altijd die vraag blijven: had ik niet beter..? Stel je voor dat ik de 10 miles super goed loop..dan ga ik me vervloeken dat ik niet de marathon gelopen heb. Langs de andere kant: stel je voor dat ik tijdens de marathon al op 15 km moet opgeven?? Ik denk dat ik me teveel afvraag en twijfel.

Dus dit is mijn besluit: ik ga (voorlopig) de marathon starten. Als het me niet lukt, tja dan weet ik waar het aan ligt. Want volgens mijn beste vriendin en Mario ga ik anders toch spijt hebben dat ik niet geprobeerd heb. Zij geloven in mij, dus ik ga een beetje meer in mezelf geloven.

Tot volgende maand aan de start of finish van de marathon.

Liefs

Linda

Regen en hardlopen: een ideale combinatie?

De winter is de deur uit en daar is zijn de maartse buien en aprilse grillen. Regen dus…en niet zo een beetje. Omdat we niet van suiker gemaakt zijn, blijven we hardlopen in de regen. Soms is het zelfs fijn om te hardlopen in de regen, behalve in die echte stortbuien.  Nog niet overtuigd om in de regen je rondje gaan te maken? Met deze tips lukt het je zeker.

Warm lekker binnen op

Doe alvast wat opwarmingsoefeningen voor je het huis uitgaat. Eenmaal buiten kan je verder gaan, maar je motor is dan toch al wat voorgewarmd.  Ik start meestal in mijn woonkamer met al wat losmaakoefeningen en wat ‘touwtje springen’. Buiten vertrek ik heel rustig en bouw langzaam op.

Regenjasje

Zoals goede hardloopschoenen, mag een goed regenjasje zeker niet ontbreken. Een goed regenjasje beschermt je niet enkel tegen de regen, maar is ook winddicht. Ook moet het regenjasje goed aansluiten aan je polsen.

Het enige wat een regenjasje niet mag doen, is je helemaal afsluiten. Als je regenjasje zo waterdicht is, kan je zweet helemaal geen kanten uit. Geloof me: je gaat het vlug veel te warm hebben in zo een regenjasje. Zorg dus dat er voor verluchting gezorgd is.

Slippery when wet

Op pas gedweilde vloeren staat er een bord: opgepast glad. De natuur heeft dit vergeten neer te zetten bij regen.  Regenwater en modder is een ideale combinatie om te schuiven. (als je het niet gelooft, kom gerust de modder in mijn wei testen) Als je het niet vertrouwd (of je bent bang om te vallen zoals ik), verkort je pas zodat je meer balans krijgt.

Ook plassen kan je beter vermijden. Zelfs kleine plassen, want die kunnen dieper zijn dan je verwacht (kan ik van meespreken). Met natte schoenen en sokken hardlopen is niet leuk ….en je kan er bleinen van krijgen.

Nog niet overtuigd?

Heb je nog wat redenen nodig om op pad te gaan?

  • Er zijn veel minder mensen buiten. Dus het is een stuk rustiger. Je kan je nog beter concentreren op doel. Of je kan nieuwe dingen proberen, want geen kat die het ziet (aka ikke die mijn oefeningen van looptechniek aan het leren ben)
  • De lucht voelt schoner, geen idee of het ook zo is (zal wel niet). Toch voelt het frisser aan, zuiverder.
  • Je kunt beter tempo houden en blijven hardlopen. Want wie wil nu gaan wandelen in die regen?

 

Wie van jullie vindt hardlopen in de regen ook zo fijn? Wie van jullie is met geen stokken buiten te krijgen dan? Hebben jullie nog wat extra tips voor het hardlopen in de regen?

Ik lees het graag.

Veel loopplezier in de volgende bui

Liefs

Linda

ps: weet je niet direct wat opwarmingsoefeningen voor het hardlopen, neem dan eens een kijkje op mijn blog Simpele warming up in de winter – 5 oefeningen

Too much information tag

Zoals jullie misschien al doorhebben, deel ik heel veel met jullie. Ik laat niet echt iets weg: de goede dingen maar ook de slechte. Dus ik denk dat jullie al een goed idee hebben van wie ik ben. Awel met deze tag doe ik er nog een schepje bovenop…misschien zelfs teveel.

Ik vond deze tag op de blog van Anneke en zij heeft hem van  The style issue. Als je de tag overneemt vergeet dan zeker de laatste niet te vermelden.

Oh ja, deze blog is geschreven op een zondag. Vol enthousiasme ingevuld…en dan ineens aan het twijfelen gegaan. Nu toch besloten hem te plaatsen.

WAT DRAAG JE?

Mijn geruite flanellen pyjama met mijn huissokjes….niet het meest flatterende, ik weet het, maar het zit zo plezant.

BEN JE WELEENS VERLIEFD GEWEEST?

Tuurlijk… ik ben dat nog altijd.

HEB JE WELEENS EEN VERVELENDE BREAK-UP GEHAD?

Nope, ik ben getrouwd met mijn eerste liefde.

HOE LANG BEN JE?

1m68

HOEVEEL WEEG JE?

Geen idee, sinds mijn blessure en griep ga ik angstvallig de weegschaal uit de weg. Meestal schommelt mijn gewicht tussen de 65 kg (wedstrijdgewicht) en de 73 kg (stilzitgewicht). Ik weet het: het schommelt nogal, dit komt omdat ik tijdens mijn blessure en rustperiode meestal vergeet dat ik minder moet eten…

HEB JE TATTOO’S?

Yep.

HEB JE PIERCINGS?

Nee

OTP?

??????

WIE IS JE FAVORIETE TV-KOPPEL?

totaal geen idee…ik kijk wel tv, maar er is niets wat ik echt zo volg en meeleef.

WAT IS JE FAVORIETE SERIE?

Tja het zelfde probleem als hierboven.

WAT IS JE FAVORIETE BAND?

Ai, dat is een moeilijke. Dit hangt een beetje van mijn stemming en dag af. Om jullie een idee te geven wie zoal: Metallica, the charm the fury, moonspell, Iron Maiden, Machine Head…(om wat bekende namen te geven, de minder bekende heb ik maar weggelaten) Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik denk dat jullie nu wel een idee hebben.

WAT MIS JE?

Niet direct iets….nu ja  wel 1 ding: mijn allereerste pony Flicka. Ik had er zo een band mee ongelooflijk. Hij is verkocht (lang geleden hoor)…dus ik betwijfel of hij nog leeft.

WAT IS JE FAVORIETE LIEDJE?

Dit durft te wisselen, maar voor het moment:
Wallflower van In Flames…gewoon omdat ik hier veel in herken…tis mijn lijflied voor nu.

HOE OUD BEN JE?

40.

WAT IS JE STERRENBEELD?

Schorpioen.

KWALITEIT OF EIGENSCHAP DIE IK ZOEK IN EEN PARTNER…

Iemand die mijn soort humor begrijpt en juist dat tikkeltje prettig gestoord is.

WAT IS JE FAVORIETE QUOTE?

I can and I will
En natuurlijk: Find your inner diva, go running. Deze laatste heb ik zelf verzonnen (goed van me he) en is zo toepasselijk op mezelf.

WIE IS JE FAVORIETE ACTEUR?

Geen flauw idee

WAT IS JE FAVORIETE KLEUR?

Roze, paars, turquoise…maar ook lavendel, of mintgroen…

 

HARDE OF ZACHTE MUZIEK?

Harde natuurlijk, hoe harder hoe beter. Metal for life hier. Natuurlijk mag het soms iets zachter, dan kan ik genieten van rock. Maar alsjeblief geen dance, techno,..of hoe al die tomorrow land muziek heet..horendol word ik ervan.

WAAR GA JE NAARTOE ALS JE VERDRIETIG BENT?

Bij mijn allerliefste ventje

HOE LANG DOUCHE JE?

Poeh, hangt ervan af…soms 5 min en af en toe sta ik er 20 onder.

HOE LANG DOE JE EROVER OM JE KLAAR TE MAKEN?

Poeh zal zo kwartiertje zijn. Maar als het moet sta ik er ook op 5 minuten.

BEN JE OOIT IN EEN FYSIEK GEVECHT GERAAKT?

Jep…met mijn zus vroeger, regelmatig….En ooit is op de lagere school. Een bullebak pestte eens iemand anders dan mij. Ik ben dus in de bres gesprongen voor de gepeste. Het liep beetje uit de hand..maar ik ben er zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

WAT IS EEN TURN-ON?

Ik ben ruimdenkend: strak in het pak, uniform of bad boy look doet het wel

WAT VIND JE EEN AFKNAPPER?

Johny gedrag…ik kan het niet direct anders beschrijven

WAT IS DE REDEN WAAROM JE EEN BLOG BENT GESTART?

Aha, dit is iets wat niet zo bekend is. In een ver verleden, ben ik een eigen bedrijfje gestart (personal coaching). Een blog geeft een meerwaarde aan je site, vertelden ze me. Dus startte ik hiermee. Mettertijd merkte ik dat ik het bloggen zo graag deed.

Oh ja, dat personal coaching: ik was het zo beu dat mensen nooit echt gemotiveerd waren… Dus dit is op zijn gat gevallen. Nu wel terug opgestart, maar enkel voor hardlopen omdat hier echt mijn passie ligt.

HEB JE ANGSTEN?

Mijn grootste angst, is niet goed genoeg zijn…jaja onzekerheid beheerst mijn leven.

WAT HEEFT JE VOOR HET LAATST AAN HET HUILEN GEMAAKT?

Mijn opgave in de marathon van Eindhoven…dagen nadien bracht het me nog aan het huilen.

WANNEER WAS DE LAATSTE KEER DAT JE ZEI DAT JE VAN IEMAND HOUDT?

Net tegen mijn man

WAT IS DE BETEKENIS VAN JE BLOGNAAM?

Finally Fit…tja het zegt het zelf: eindelijk fit. Het was eigenlijk mijn naam voor mijn bedrijf (nog altijd trouwens). Ook slaat het wel op mezelf, heel mijn leven nooit echt fit…nu ben ik eindelijk fit geraakt en wil ik het niet meer kwijt.

WAT IS HET LAATSTE BOEK DAT JE HEBT GELEZEN?

Looptraining van A tot Z. Ik weet het, geen echt leesboek maar het was een opdracht voor mijn cursus looptraining. Momenteel ben ik wel bezig aan de boeken van Game of Thrones..

WAT IS DE LAATSTE SERIE DIE JE HEBT GEZIEN?

Game of Thrones.

WIE IS DE LAATSTE PERSOON MET WIE JE HEBT GEPRAAT?

mijn man

WAT IS DE RELATIE TUSSEN JOU EN DE LAATSTE PERSOON DIE JE EEN BERICHT HEBT GESTUURD?

om in herhaling te vallen: een sms naar mijn man (waar hij bleef)

WAT IS JE FAVORIETE ETEN?

Das simpel: pasta

WAAR WIL JE NOG GRAAG NAARTOE?

Ooh naar veel plaatsen …eigenlijk nog zowat overal. Ik ben nog niet echt veel op reis geweest

DE LAATSTE PLEK DIE JE BEZOCHT?

Euhm…geen idee eigenlijk. Wacht vorig jaar zijn we op reis geweest…naar de Ardennen (kant Bastenaken)

HEB JE EEN CRUSH?

Nope

WAT WAS DE LAATSTE KEER DAT JE IEMAND HEBT GEKUST?

tja ik denk dat jullie het zelf aan kunnen aanvullen…het ventje natuurlijk

WAT WAS DE LAATSTE KEER DAT JE JE BELEDIGD VOELDE?

Ik moet het antwoord schuldig blijven…ik kan er niet direct opkomen

WAT IS JE FAVORIETE SMAAK VAN SNOEPJES?

Ooh zolang geleden dat ik nog es snoepjes gegeten heb…geen idee. Ik ben eerder voor chocolade.

WELKE INSTRUMENTEN BESPEEL JE?

Geen.

WAT IS JE FAVORIETE SIERAAD?

Mijn ringen. Allemaal hebben ze een speciale betekenis. Alleen mijn trouwring is in de loop van de jaren verdwijnen in het hooi van de paarden. Nog altijd spijt hiervan

WAT IS DE LAATSTE SPORT DIE JE HEBT GEDAAN?

Deze ochtend hardlopen

WAT IS HET LAATSTE LIEDJE DAT JE HEBT GEZONGEN?

whoahaaha…dat wil niemand meemaken.

WAT IS JE FAVORIETE OPENINGSZIN?

geen idee

HEB JE WELEENS EEN OPENINGSZIN GEBRUIKT?

ik zou niet weten hoe ik dat moet doen

WAT IS DE LAATSTE KEER DAT JE HEBT GECHILLT?

Volop bezig

WIE GEEF JE DE TAG DOOR?

aan wie zin heeft om het over te nemen.

Liefs Linda

Ik beken: ik stink in hardlopen, toch ben ik een hardloper

Ondanks ik absoluut niet goed in hardlopen ben, durf ik me echt wel als hardloper benoemen. Natuurlijk ben ik veel meer dan enkel een hardloopster. Toch vind ik het wel iets hebben als mensen me vragen wat ik doe als hobby: “Ik loop” klinkt goed. Maar als je zegt ‘ik ben een hardloopster’…het geeft wel wat meer  cachet vind ik. Toch ben ik er niet goed in.

Toen ik startte met hardlopen, dacht ik dat ik snel vooruit ging gaan. Wat viel dat tegen.  Het ging heel moeizaam en langzaam. Toch gaf ik niet op. Langzaamaan begon ik te kunnen lopen…enkel wat liep ik traag. Mijn tempo was miserabel. Ik liep dat was het voornaamste. Ook toen ik het schema volgde van start to run, waarin verteld werd dat je op het einde 5 km kon lopen (dus een half uur), was dit ook weer een tegenslag. Ja ik kon een half uur lopen …maar ik was bijlange nog niet aan de 5 km.

Toch hield dit me niet tegen en bleef ik hardlopen. Altijd hing ik ergens achteraan. Ik werd altijd door zowat iedereen ingehaald, zelden haalde ik zelf mensen in. Toch gaf ik niet op. Raar eigenlijk, want vroeger zou ik me slecht voelen omdat het niet lukt en zou ik opgeven. Waarom bleef ik dan toch doorgaan?

geen toptijd, toch tevreden

Ergens tijdens al die kilometers was ik me echt als hardloopster gaan voelen. Vertelde me niet dat ik jogde, nee ik liep..traag voor anderen misschien, maar ik liep. Voor mij voelde het echt als hardlopen. Ik merkte wel dat ik toch wel iets verbeterde. Natuurlijk zal ik nooit in de bovenste helft van de uitslag geraken  (of ik moet ineens uitzonderlijk goed worden). Is dat nodig? Nope. De plaats van mijn prestatie doet geen afbreuk van mijn persoonlijke prestaties. Toen ik dit besefte, voelde ik me ineens een stuk lichter.

hier ga je mij meestal moeten zoeken

nog niet laatste….

Traag hardlopen, het is en blijft nog altijd wel een dingetje. Toch heb ik al halve marathons gelopen en binnenkort een marathon. Enkel die tijdslimiet blijft wel wat angst inboezemen. De angst dit niet te halen is altijd wel ergens aanwezig. Zo bekijk ik ruim om voorhand hoe snel ik minstens moet hardlopen om binnen de tijd de blijven. Eerlijk, ik heb nog niet meegemaakt dat ik uit de wedstrijd werd gezet, omdat ik te traag liep. Ook heb ik nog niet meegemaakt dat ik als laatste aan het lopen ben, met de volgwagens achter mij. (Niet dat dit ooit mijn doel is hoor.) Dus langs de andere kant, zo heel slecht zal ik het wel niet doen. Dat hou ik me toch voor.

Dus ja, misschien ben ik niet het schoolvoorbeeld van een goede hardloper. Ik ben er zelfs slecht in als je gewoon naar mijn tijden kijkt. Toch zeggen dit tijden niets over mij en waar ik van kom. Ik hou vol en voel me een hardloopster, dat is het belangrijkste.

Liefs,

Linda

Road to Antwerpen #5 – marathonpoging 2

2018 is zo mijn jaar voorlopig nog niet. Weer een maand vol met tegenslagen. Het begon met een stomme val en eindigde met een serieuze griep. Hoe ik deze maand overleefd heb, lees je nu.

Hoe gaat het nu met mijn marathon, zal je misschien wel afvragen. Nu geen idee eigenlijk. Deze maand heb ik echt het gevoel dat alles tegenzit. Toch heb ik me zo goed mogelijk verweerd. De moed ging op en neer en nu hangt die ergens ertussen.

Het startte al in het begin van deze maand. Na mijn werk, viel ik over een stom putje in het voetpad. Gevolg: bont en blauw en pijnlijke schouder. Dit probeerde ik eerst nog wat te negeren. Wat spijtig genoeg niet lukte. Na toch maar wat doktersbezoeken was het verdict: ac-gewricht (wat sleutelbeen aan schouder verbindt) uit de haak. Simpel gezegd he, dokters gebruiken een veel moeilijker term.

Hardlopen was niet verboden, maar wegens te pijnlijk, lukte het niet meer. Dus op zoek naar alternatieven: wandelen, op de hometrainer en de stepper… ik wou echt mijn conditie op peil houden. Toch miste ik het hardlopen. Wel heb ik een heleboel interessante documentaires op netflix gezien terwijl ik heftig aan het trappen of steppen was.

Tegen het einde van de maand begon ik zelf terug een beetje hoop in het hardlopen te krijgen. Zo startte de funrunners met een nieuwe start-to-run. Ideaal voor mij om mijn schouder is terug uit te testen. Het hardlopen ging goed, geen last. Ook was het superleuk om dit te doen. Dit ben ik echt van plan wat meer te doen. Ook moet ik nog vermelden dat ik echt trots ben op al die nieuwe lopers. Ze hebben echt flink hun best gedaan en ze zijn echt een leuke bende.

Yes ik ben weer vertrokken…dat dacht ik toen echt. Echter een griep dacht daar anders over. Echt doodziek geweest, koorts en pijn..poeh. Gewoon het laatste weekend in bed doorgebracht..gewoon gepasseerd zonder dat ik het echt doorhad.

Nu is de griep bijna weg, ga ik naar de kinesist en heb ik een besluit genomen. Ik ga me nog tot eind maart geven. Als ik dan 30 km kan lopen, gaat die marathon er misschien toch van komen. Als ik er niet aan die kilometers geraak, tja dan worden het de 10 miles. Marathons komen er nog genoeg.

Met deze wijze woorden, kan ik met een gerust hart aan de maand maart starten. Hopelijk mag ik op jullie steun blijven rekenen ook als ik mijn marathon niet ga lopen.

Liefs Linda

 

hardlopen met je partner: een vloek of een zegen?

Wie me volgt om instagram, weet het al lang. Ik train bijna altijd samen met mijn man Mario. Misschien lijkt het romantisch en ideaal. Toegegeven dit is het meestal ook wel. Toch is het niet zo gemakkelijk als het lijkt.  Samen sporten met je levensgezel kan de relatie versterken of vernietigen.  Zo hebben wij in het begin ook geworsteld hoe we dit moesten laten werken. Wil je weten hoe wij het doen, lees dan zeker verder.

In den beginne..

Ik ben gestart met hardlopen, eerst eventjes met mijn dochter, nadien liep ik alleen. Heerlijk met muziek in mijn oren wat kilometers malen. Zalig was die tijd. Toen Mario hersteld was van zijn rugblessure, merkte hij dat de conditie verdwenen was. Voordien reed hij met zijn mountainbike. Maar dit kon hij voorlopig niet meer met zijn rug. De dokter gaf hem wel groen licht op te starten met hardlopen voor de conditie terug op te krikken. Dus ging hij mee op pad.

Omdat ik nog volop in het start to run programma zat, deed hij in het begin mee. Toen zijn conditie verbeterde, gingen we in het park lopen. Ik op mijn tempo en schema en hij op zichzelf. Dit ging een tijdje goed. Totdat ik meer en langer ging lopen. Vanaf toen gingen we samen op pad en konden de discussies beginnen.

Uitzoeken

Onze tempo’s zijn totaal verschillend. Dus hoe gingen we dit oplossen? Daarbij hebben we allebei een totaal ander idee van trainen. Ik ben van de cijfertjes en schema’s, Mario is eerder van hop die schoenen aan en op weg, zonder doel en plan. Omdat hij begreep wat hardlopen voor mij betekent, had hij besloten gewoon met me te gaan lopen op mijn tempo. Toch gaf dit soms problemen. Onbewust dreef hij soms het tempo op. Dan werd ik kwaad en krijgen we ruzie. Of hij liep altijd een stukje voor me…ook zo irritant.

Langzamerhand begon het te lukken.  Heerlijk waren die momenten dat we samen op pad konden gaan. We gebruikten onze lopen om over vanalles te praten: over de opvoeding van onze dochter, over problemen op het werk…We kwamen nog dichter tot elkaar.

Niet dat het toen altijd van een leien dakje ging. Zo vergeet ik nooit die 10 miles waar het zo een grote ruzie kregen onderweg. Ik had het moeilijk en hij babbelde er maar op los…Deze ruzie heeft een paar dagen gewoed. Toen beseften we dat er afspraken diende gemaakt te worden.

Hoe het nu gaat

Gelukkig is alles goed gekomen en lopen we nog steeds samen. Tijdens wedstrijden en moeilijke momenten hebben we de afspraak dat wat er gezegd wordt (eerder geroepen en gevloekt) na de finish vergeten moet zijn. Ook hebben we wat sleutelwoorden afgesproken zodat bv Mario weet wanneer hij moet zwijgen.

Sinds we voor de marathon zijn gaan trainen, hadden we ook besloten om intervallen apart te doen. Samen opwarmen dan ieder zijn ding. Ook tijdens rustige loopjes doet Mario af en toe een sprintje voorwaarts en dan terug. Want onze tempo’s zijn nog altijd heel verschillend. Enkel tijdens lange duurlopen blijven we altijd samen.

Toch hebben onze verschillende tempo’s af en toe ook voordelen. Zo had ik soms de neiging te traag te lopen,vooral tijdens tempolopen.  Hij dreef dan stilletjes het tempo op. Dankzij zijn bemoeienissen ben ik af en toe sneller dan ik verwacht

Af en toe ga ik ook terug alleen op pad, want soms heb ik hier ook behoefte aan. Altijd samen hardlopen klinkt ideaal en dat is het negen op de tien keer ook. Toch zijn er momenten dat ik nood heb aan alleen op pad gaan.

Daarbij heeft Mario ook zijn ambitie opzij geschoven. Want samen trainen voor een doel, een wedstrijd samen lopen dat vind hij veel belangrijker dan zijn eigen tijd. Hiervoor heb ik enorm veel bewondering voor hem…ondanks dat ik af en toe op hem vloek tijdens onze loopjes.

Mijn belangrijkste raad

Praten, praten en nog eens praten. Maak duidelijke afspraken over hoe en wat. De kans dat jullie hetzelfde tempo hebben is klein. Dus bespreek hoe jullie dit gaan oplossen.

Is trainen met je partner aan te raden?

Ja absoluut. Toch mag je niet vergeten om goede afspraken te maken. Samen trainen zorgt dat jullie een sterker koppel worden. Als jullie het allebei druk hebben, krijgen jullie zo wat meer tijd voor elkaar. En misschien het allerbelangrijkste: als hij (of zij) je nog altijd graag ziet wanneer je er bezweet en hongerig uit ziet, dan weet je zeker dat je de liefde van je leven hebt gevonden.

Nog een kleine tip om samen te hardlopen: hardlopen zorgt dat er endorfines vrijkomen…en je krijgt meer zin. Dus plezier tussen de lakens gegarandeerd.

Wie van jullie traint ook met zijn partner? Of misschien doe jij het liever niet?

Liefs

Linda

Finally Fit stelt voor: Funrunners Turnhout

Tijdens mijn training kwam ik regelmatig een bende toffe vrouwen tegen. Het viel direct op dat ze voor hun plezier liepen. Gewoon gezamenlijk in groep. Gelukkig bestaat er facebook en ik kreeg door dat ze mij al een tijdje volgden. Dus werd het tijd om eens wat meer info over die groep te krijgen: Fun Runners uit Turnhout. Een klein interviewtje met drie toffe madammen: Anja, Annick en Cindy

Kunnen jullie eerst in het kort vertellen wat de Fun Runners juist zijn?

De Fun Runners zijn een loopgroep uit Turnhout. Wij trainen elke dinsdag en donderdag van 19u – 20u. We spreken telkens af aan de piste waar we ook de kleedruimtes en douches ter beschikking gesteld krijgen van de sportraad van Turnhout.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om Fun Runners op te richten? Hoe is het dus ontstaan?

Wij zijn drie collega’s die alledrie met hardlopen bezig waren, wel ieder op zich. Anja en Annick waren op zichzelf gestart om een start-to-run. Cindy daarentegen liep al iets langer en kan al langere afstanden aan. We besloten de handen in elkaar te slaan en een loopgroepje op te richten om andere ook te overtuigen om te gaan hardlopen. De naam was heel simpel gevonden We maken alle drie graag plezier en dus was de naam Fun Runners redelijk voor de hand liggend. Ondertussen zijn we zelfs al een feitelijke vereniging.

Wat maakt het hardlopen bij de Fun Runners zo speciaal? Waarom raden jullie het aan om bij de Fun Runners te komen hardlopen?

Zoals de naam al verraad: fun staat bij ons centraal. Wij zijn niet competitief gericht. De tijd maakt niet uit bij ons. Welke kilometers je ook wil lopen, maakt voor ons niet uit. Ben je tevreden met 5 km? Geen probleem. Wil je liever voor de 10 miles gaan? Dit kan ook gerust. Voor ons telt maar 1 ding: het uitlopen is belangrijker dan de tijd die je erover doet.
De Fun Runners zijn een toffe hechte loopgroep, waarin we het plezier voorop stellen. Het plezier voor het hardlopen maar ook het plezier in het algemeen. Zo wordt er heel wat afgelachen tijdens de trainingen. We willen dat iedereen zich goed voelt in de groep. Niemand wordt uitgesloten. Wij staan open voor iedereen.

Hoe verlopen de trainingen? Lopen jullie in groep of starten jullie gezamenlijk en dan ieder voor zich in zijn eigen tempo?

Wij lopen altijd in groep en toch ieder zijn eigen tempo. Je zal denken hoe doen ze dat (euhm ja dat vraag ik me wel af). Dit is onze methode: wij vertrekken in groep. De mensen met een sneller temp lopen vooruit maar draaien geregeld terug naar de mensen met een rustiger tempo om zo toch weer samen te lopen. De mensen met een sneller tempo doen zo hun training omdat we dit zo afgesproken hebben en toch in groep blijven is voor iedereen leuk en aangenamer lopen

Hoe doen jullie het dan op wedstrijden en evenementen?

Tijdens de wedstrijden of evenementen wordt er wel in eigen tempo gelopen. Voor de wedstrijd/evenement spreken we altijd af zodat we elkaar nog succes kunnen wensen. Nadien drinken we nog iets en delen we onze ervaringen en problemen die we misschien tegengekomen zijn: lastig parcours, krampen, …Natuurlijk dienen deze momenten ook gewoon om gezellig bij te kletsen.

Het is al eens ter sprake gekomen, maar kan je nog eens meegeven wie allemaal terecht kan bij de Fun Runners.

Iedereen kan bij ons terecht. Jong, mensen op leeftijd, mensen met een mentale beperking. Wij hebben een groep van 0 tot 5 km, van 5 – 10 km en we gaan ook een groep oprichten van 10 tot 15 km. Ieder op zijn eigen tempo en telkens in groep zoals voordien reeds uitgelegd.

kan je misschien ook nog meegeven waar we de Fun Runners dit jaar mogelijk aan het werk kunnen zien?

Wij doen vooral de lopen van het criterium “De Noordloper”. Dat is een organisatie van de sportregio Noorderkempen in samenwerking met de gemeenten Arendonk/Baarle-Hertog/Beerse /Hoogstraten/Lille/Malle/Merksplas/Oud-Turnhout/Ravels/Rijkevorsel/Turnhout/Vosselaar.

Maar ook Olmense Zoo Run, 11trial in Turnhout, de Sahara City Run zitten in onze geplande evenementen. Tevens gaan we deelnemen aan Air games in het Zilvermeer wat een heel ander concept is dan enkel een loopevenement. Op facebook en op onze website loopgroepfunrunnersturnhout.weebly.com kan je onze planning in de toekomst volgen. Hier vind je ook foto’s van onze reeds gepresteerde loopactiviteiten. Neem gerust eens een kijkje !! (echt doen hoor, een echte aanrader)

Nu we de groep een beetje kennen, ben ik toch wel nieuwsgierig naar de drie oprichtsters. Dus tijd voor wat persoonlijke vragen.

Jullie hebben al een tipje van de sluier gelicht voordien, maar hoe zijn jullie gestart met het hardlopen?

Anja: Ik wou iets aan mijn conditie doen en eigenlijk ook wel wat kilootjes minder wegen . Zo heb ik mij in mijn eentje aan de start to run gezet. Dit was niet altijd gemakkelijk om vol te houden maar door de steun van mijn vrouwke en mijn kinderen toch volbracht en gelukt. Ondertussen heb ik zelfs de loopkriebels doorgegeven aan mijn kinderen die ook mee lopen. (hé, dit herken ik voor een stuk)

Annick: Helemaal op mezelf getraind via start to run om de 5 km dwars door Turnhout mee te doen. Uiteindelijk met de loopgroep blijven lopen.

Cindy: Ik sportte graag maar sommige sporten zijn duur in uitrusting die je nodig hebt. Dus had ik besloten om te lopen. En uiteindelijk was het leuk en hoe meer ik liep, hoe meer ik wou lopen. (hihi, dat laatste klinkt me bekend in de oren)

Wat motiveert jullie om te hardlopen? Waarom doen jullie het graag?

Anja: Ik loop graag omdat het je conditie verbetert. Daarbij zorgt het lopen dat je je kopje leegmaakt en tegelijkertijd kan je genieten van de natuur. Je kan het overal doen. En na het lopen krijg je telkens een energie boost.

Annick: Het maakt je hoofd leeg, je krijgt er energie van en je wordt fitter.

Cindy: Omdat het mij een vrijheid geeft en mijn hoofd helemaal leeg maak

Misschien vanzelfsprekend, maar hoe lopen jullie het liefst: in groep of alleen?

Cindy/Anja/Annick: Het liefst in groep. Je kan mekaar aanmoedigen. In groep zet je door, je wilt niet opgeven. Ook tijdens de winterperiode is het vlug donker en qua veiligheidsgevoel geeft in groep lopen ook een goed gevoel.

Een antwoord dat ik verwacht had natuurlijk. Hierbij wil ik jullie dames nog eens hartelijk bedanken voor het heerlijke interview. Doe zo verder.

Willen jullie meer info over de Fun Runners, neem dan zeker eens een kijkje op hun site loopgroepfunrunnersturnhout.weebly.com of hun facebookpagina facebook.com/loopgroep-fun-runners

Nog een kleine primeur als afsluiter: Finally Run en de Fun Runners gaan samenwerken.

Liefs

Linda