Finally Fit stelt voor: Funrunners Turnhout

Tijdens mijn training kwam ik regelmatig een bende toffe vrouwen tegen. Het viel direct op dat ze voor hun plezier liepen. Gewoon gezamenlijk in groep. Gelukkig bestaat er facebook en ik kreeg door dat ze mij al een tijdje volgden. Dus werd het tijd om eens wat meer info over die groep te krijgen: Fun Runners uit Turnhout. Een klein interviewtje met drie toffe madammen: Anja, Annick en Cindy

Kunnen jullie eerst in het kort vertellen wat de Fun Runners juist zijn?

De Fun Runners zijn een loopgroep uit Turnhout. Wij trainen elke dinsdag en donderdag van 19u – 20u. We spreken telkens af aan de piste waar we ook de kleedruimtes en douches ter beschikking gesteld krijgen van de sportraad van Turnhout.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om Fun Runners op te richten? Hoe is het dus ontstaan?

Wij zijn drie collega’s die alledrie met hardlopen bezig waren, wel ieder op zich. Anja en Annick waren op zichzelf gestart om een start-to-run. Cindy daarentegen liep al iets langer en kan al langere afstanden aan. We besloten de handen in elkaar te slaan en een loopgroepje op te richten om andere ook te overtuigen om te gaan hardlopen. De naam was heel simpel gevonden We maken alle drie graag plezier en dus was de naam Fun Runners redelijk voor de hand liggend. Ondertussen zijn we zelfs al een feitelijke vereniging.

Wat maakt het hardlopen bij de Fun Runners zo speciaal? Waarom raden jullie het aan om bij de Fun Runners te komen hardlopen?

Zoals de naam al verraad: fun staat bij ons centraal. Wij zijn niet competitief gericht. De tijd maakt niet uit bij ons. Welke kilometers je ook wil lopen, maakt voor ons niet uit. Ben je tevreden met 5 km? Geen probleem. Wil je liever voor de 10 miles gaan? Dit kan ook gerust. Voor ons telt maar 1 ding: het uitlopen is belangrijker dan de tijd die je erover doet.
De Fun Runners zijn een toffe hechte loopgroep, waarin we het plezier voorop stellen. Het plezier voor het hardlopen maar ook het plezier in het algemeen. Zo wordt er heel wat afgelachen tijdens de trainingen. We willen dat iedereen zich goed voelt in de groep. Niemand wordt uitgesloten. Wij staan open voor iedereen.

Hoe verlopen de trainingen? Lopen jullie in groep of starten jullie gezamenlijk en dan ieder voor zich in zijn eigen tempo?

Wij lopen altijd in groep en toch ieder zijn eigen tempo. Je zal denken hoe doen ze dat (euhm ja dat vraag ik me wel af). Dit is onze methode: wij vertrekken in groep. De mensen met een sneller temp lopen vooruit maar draaien geregeld terug naar de mensen met een rustiger tempo om zo toch weer samen te lopen. De mensen met een sneller tempo doen zo hun training omdat we dit zo afgesproken hebben en toch in groep blijven is voor iedereen leuk en aangenamer lopen

Hoe doen jullie het dan op wedstrijden en evenementen?

Tijdens de wedstrijden of evenementen wordt er wel in eigen tempo gelopen. Voor de wedstrijd/evenement spreken we altijd af zodat we elkaar nog succes kunnen wensen. Nadien drinken we nog iets en delen we onze ervaringen en problemen die we misschien tegengekomen zijn: lastig parcours, krampen, …Natuurlijk dienen deze momenten ook gewoon om gezellig bij te kletsen.

Het is al eens ter sprake gekomen, maar kan je nog eens meegeven wie allemaal terecht kan bij de Fun Runners.

Iedereen kan bij ons terecht. Jong, mensen op leeftijd, mensen met een mentale beperking. Wij hebben een groep van 0 tot 5 km, van 5 – 10 km en we gaan ook een groep oprichten van 10 tot 15 km. Ieder op zijn eigen tempo en telkens in groep zoals voordien reeds uitgelegd.

kan je misschien ook nog meegeven waar we de Fun Runners dit jaar mogelijk aan het werk kunnen zien?

Wij doen vooral de lopen van het criterium “De Noordloper”. Dat is een organisatie van de sportregio Noorderkempen in samenwerking met de gemeenten Arendonk/Baarle-Hertog/Beerse /Hoogstraten/Lille/Malle/Merksplas/Oud-Turnhout/Ravels/Rijkevorsel/Turnhout/Vosselaar.

Maar ook Olmense Zoo Run, 11trial in Turnhout, de Sahara City Run zitten in onze geplande evenementen. Tevens gaan we deelnemen aan Air games in het Zilvermeer wat een heel ander concept is dan enkel een loopevenement. Op facebook en op onze website loopgroepfunrunnersturnhout.weebly.com kan je onze planning in de toekomst volgen. Hier vind je ook foto’s van onze reeds gepresteerde loopactiviteiten. Neem gerust eens een kijkje !! (echt doen hoor, een echte aanrader)

Nu we de groep een beetje kennen, ben ik toch wel nieuwsgierig naar de drie oprichtsters. Dus tijd voor wat persoonlijke vragen.

Jullie hebben al een tipje van de sluier gelicht voordien, maar hoe zijn jullie gestart met het hardlopen?

Anja: Ik wou iets aan mijn conditie doen en eigenlijk ook wel wat kilootjes minder wegen . Zo heb ik mij in mijn eentje aan de start to run gezet. Dit was niet altijd gemakkelijk om vol te houden maar door de steun van mijn vrouwke en mijn kinderen toch volbracht en gelukt. Ondertussen heb ik zelfs de loopkriebels doorgegeven aan mijn kinderen die ook mee lopen. (hé, dit herken ik voor een stuk)

Annick: Helemaal op mezelf getraind via start to run om de 5 km dwars door Turnhout mee te doen. Uiteindelijk met de loopgroep blijven lopen.

Cindy: Ik sportte graag maar sommige sporten zijn duur in uitrusting die je nodig hebt. Dus had ik besloten om te lopen. En uiteindelijk was het leuk en hoe meer ik liep, hoe meer ik wou lopen. (hihi, dat laatste klinkt me bekend in de oren)

Wat motiveert jullie om te hardlopen? Waarom doen jullie het graag?

Anja: Ik loop graag omdat het je conditie verbetert. Daarbij zorgt het lopen dat je je kopje leegmaakt en tegelijkertijd kan je genieten van de natuur. Je kan het overal doen. En na het lopen krijg je telkens een energie boost.

Annick: Het maakt je hoofd leeg, je krijgt er energie van en je wordt fitter.

Cindy: Omdat het mij een vrijheid geeft en mijn hoofd helemaal leeg maak

Misschien vanzelfsprekend, maar hoe lopen jullie het liefst: in groep of alleen?

Cindy/Anja/Annick: Het liefst in groep. Je kan mekaar aanmoedigen. In groep zet je door, je wilt niet opgeven. Ook tijdens de winterperiode is het vlug donker en qua veiligheidsgevoel geeft in groep lopen ook een goed gevoel.

Een antwoord dat ik verwacht had natuurlijk. Hierbij wil ik jullie dames nog eens hartelijk bedanken voor het heerlijke interview. Doe zo verder.

Willen jullie meer info over de Fun Runners, neem dan zeker eens een kijkje op hun site loopgroepfunrunnersturnhout.weebly.com of hun facebookpagina facebook.com/loopgroep-fun-runners

Nog een kleine primeur als afsluiter: Finally Run en de Fun Runners gaan samenwerken.

Liefs

Linda

Finally Fit stelt voor: Finally Run

Misschien heb je het al zien passeren, in januari ben ik gestart met Finally Run. Met Finally Run wil ik me toeleggen om zoveel mogelijk mensen aan het hardlopen te krijgen. Dit door middel van loopbegeleiding. Maar ook wil ik daarbij op het belang van andere aspecten wijzen. Zoals opwarming, rekken en niet te vergeten de kracht en stabiliteitstraining. Vooral degenen die nog nooit gesport hebben en besloten hebben om eindelijk die goede voornemens in de praktijk om te zetten, voor hun wil ik de motivatie zijn die ze zoeken.

Waar kwam het idee vandaan?

Zoals jullie al genoeg ondervonden hebben, ben ik bezeten door het hardlopen. Ik eet, slaap,…simpel gezegd ik leef gewoon voor mijn hardlopen. Natuurlijk hoef je niet zo bezeten te worden als ik, dat verlang ik absoluut niet. In mijn dagdagelijkse leven kreeg ik meer en meer vragen over hardlopen: hoe starten, welk schema, welke oefeningen, tips en tricks. Daarnaast ontving ik verscheidene motiverende berichten dat ze mij als voorbeeld zien en dat dit hun motiveert  (wat ik nog altijd moeilijk kan geloven). Meer en meer begon ik met het idee te spelen om mensen echt gaan te helpen met hun hardlopen. Vooral met het beginnen, want dit is echt het moeilijkste.

Als geen ander weet ik hoe moeilijk het in het begin kan zijn. Die eerste 5 kilometer opbouwen waren absoluut geen geschenk. Keihard werken, dat heb ik ervoor moeten doen. Mijn conditie was echt ondermaats, 30 seconden hardlopen lukte echt nog niet. Toen begon ik langzaamaan beter en beter, verder en verder te kunnen hardlopen. Door al die kilometers te moeten vechten begon ik ook een passie voor het hardlopen te ontwikkelen. Zo wou ik meer en meer weten en ben ik in de boeken gedoken.

Perfect, dat ben ik bijlange niet. Ik zit vol met fouten. Het is mij gelukt, waarom anderen niet?

Niet enkel lichamelijk

Daarnaast heeft mijn zelfvertrouwen een enorme boost gekregen door het hardlopen. Verlegen en onzeker, nooit gedacht dat ik iets waard was…dit was hoe ik dacht dat ik was. Deze gedachten ben ik ergens verloren tijdens mijn looptochten. Als je me vroeger vertelde dat ik ging bloggen en zo maar met verschillende mensen durfde praten. Ik had je in je gezicht uitgelachen. Nee eigenlijk niet, ik zou dat toen niet gedurfd hebben.

Mijn zelfbeeld is er dusdanig op vooruit gegaan. Nog niet wat het moet zijn, toch ben ik er bijna. Heel mijn leven heb ik tegen de kilo’s gevochten en een haat-liefde verhouding ontwikkeld met voedsel. Door het hardlopen ben ik wel een beetje trots geworden op mijn lichaam, vooral mijn benen. Oké, er blijven nog wat issues open. Zo kijk ik nog altijd in de spiegel en zie een dikke persoon terugkijken. Hier is nog een beetje werk aan de winkel. Maar hey ik heb nooit beweerd dat ik perfect ben.

Finally Run, dus

Starten met hardlopen klinkt gemakkelijk: gewoon loopschoenen aantrekken en starten…Binnen de kortste keren staan ze meestal weer in de kast. Want het is te zwaar of je bent geblesseerd of gefrustreerd omdat je geen vooruitgang maakt. Als je 0,0 % conditie hebt, is 1 minuut hardlopen echt al een hele opgave.

Dus…google is je beste vriend wordt er dan gezegd. Hopen schema’s en tips staan tot je beschikking. Maar welke is nu juist voor je geschikt? Wat als je maar 2 dagen kan lopen ipv de 3 die het schema aangeeft? Of..of… Door google heb je een groot aanbod. Toch komt daar het spreekwoord van de bomen en het bos aan te pas.

Ik stel al mijn ervaring en kennis voor je ter beschikking om het ideale schema voor je te vinden. Ook geef ik je raad en daad bij al je vragen. Daarnaast ga ik je ook laten werken aan mijn stokpaardjes: warming up, kracht en stabiliteitstraining en stretchen. Ik ben zelf heel blessuregevoelig en heb daarnaast van alle mankementen die enkel met oefeningen te doen zorgen dat ik kan hardlopen zonder noemenswaardige problemen

Voor mij hoef je absoluut niet perfect te zijn, ik ben dat ook niet.

Find your inner diva…go running

Hardlopen heeft mijn wereld verandert, wie weet ook de jouwe? Wil je meer weten over Finally Run, neem dan contact met me op of kijk de mijn nieuwe site: finallyrun.be

Liefs

Linda

Ik heb nog nooit – de loperseditie

Een tijdje terug kwam ik een blog tegen van Lien Robberechts ( Fit met Lien ): haar lopersversie van het drinkspelletje “Ik heb nog nooit…“ Het drinkspelletje is mij wel onbekend (jaja ik weet het, hoe kan dat, laten het er maar op houden dat ik een heel braaf meisje was en ben).  Het komt er dus op neer dat je in een kring zit en iemand zegt: ik heb nog nooit.. en als je het wel al gedaan/meegemaakt hebt, moet je drinken.

Zij heeft het een beetje aangepast en de vragen hebben allemaal met hardlopen te maken. Haar resultaat was 30 op 36. Gelukkig was het geen echt drinkspelletje, want anders …:-D Omdat ik ook eens nieuwsgierig ben naar mijn uitkomst heb ik het overgenomen.

Ik heb/ben nog nooit…

Een teennagel verloren tijdens het rennen

Nope, is me dus echt nog nooit overkomen. Al duizend blauwe nagels gehad, nog nooit eraf gevallen.

De weg verloren

Euhm…ik noem dat gewoon nieuwe paadjes ontdekken. Als moet ik toegeven dat sommigen op plaatsen brengen die te ver zijn. Zo ben ik genoodzaakt om de trein/bus terug te nemen.

meer dan een uur op de loopband gelopen

loopband wat is dat? Echt ik zou het niet kunnen hierop te lopen.

in de bosjes geplast

*schaamrood op de wangen* Meermaals, bosjes, struiken, mais en zelfs de kant van de weg…ik heb ze allemaal al gebruikt.

5 kilometer gelopen

jep

10 kilometer gelopen

check

een halve marathon gelopen

lang gedacht dat dit mijn ideale afstand was, hier ging ik niet over.

een marathon gelopen

volop aan het voorbereiden hiervoor. Nooit gedacht dat ik dit ging doen. Dus voorlopig nog niet he.

een schuurwonde gehad

aauw auw…zelfs nu nog een kleintje

gesmolten zonnecrème in mijn ogen gekregen tijdens het lopen

Wat kan dit pikken in de ogen zeg.

een val gemaakt tijdens het lopen

Ik wou eerst zeggen nog niet..maar toen dacht ik ineens aan die gladde boordsteen…jep gevallen dus. Niet verwonderlijk bij mij hoor.

de top drie gehaald tijdens een wedstrijd

Als je van achter begint te tellen: dan wel hoor whaahaa

een stop moeten maken omdat iemand de weg vraagt

jep en dan moeten toegeven dat je het zelf niet weet  mahahaha

gehuild tijdens een run

Nog niet zo lang geleden zelfs, moe dat ik was…en niet willen/kunnen stoppen omdat we nog ver van huis zaten.

gestopt om water of eten te kopen onderweg

euhm, ook al zou ik willen..in de bossen en velden gaat dit moeilijk.

gedacht: aah, die vieze geur, dat ben ik!

Neus bijna altijd verstopt door hooikoorts, gelukkig

een bruin kleurtje gekregen, puur door te lopen!

met natuurlijk de bijhorende witte lijnen van de sokken, short en sporthorloge

andere dingen afgezegd om te gaan rennen

constant

een vakantie gepland vanwege een wedstrijd

bestaan er andere vakanties dan?

twee voeten met blaren gehad

Op bijna al mijn tenen zelfs

een wedstrijd gelopen als training

Onlangs voor het eerst gedaan. Altijd gedacht dat ik dit niet kon combineren..

gepraat met iemand die je niet kent tijdens een wedstrijd

Euhm…ik een babbelkous.? Oke ja ik beken: schuldig

gepraat met iemand die je niet kent tijdens je training

Meestal komen we niemand tegen, ik loop meestal op verlaten baantjes…maar soms komen we mensen tegen. Die moeten eraan geloven, eindelijk ….

gelopen met je doel/pace op je handen/armen geschreven

Nee want dan wil ik het toch sneller doen.

gerend met mijn hond

Geen hond aanwezig hier…wel 2 poezen, maar die willen nooit mee

gerend in de regen.

En daarbij geleerd dat we niet smelten 😀

gerend in de sneeuw

Zalig toch, verse loopsporen maken in verse sneeuw

een vriend/vriendin overtuigd om mee te doen aan een wedstrijd

Ik denk dat dit geen commentaar hoeft (voor degene die het misschien nog niet weten: mijn man liep eerst niet)

zelf overtuigd om aan een bepaalde race mee te doen.

nope, niemand heeft me ooit zo gek gekregen.

geld betaald voor de foto’s van de wedstrijd

jep, die van de halve marathon van Brussel. Zelf foto’s nemen lukt niet zo goed en ik ken niemand die het doet.

een selfie gemaakt tijdens het lopen

denk dat jullie het antwoord hierop wel weten :-p

een wedstrijd gelopen in het buitenland

Nog niet..op 8 oktober zal dit gebeuren

wilde dieren tegen gekomen bij het lopen

Vogels, eekhoorns, muizen, ratten…zelfs wilde koeien whaawhaa

verkleed een wedstrijd gelopen

Als verkleed in een loper telt..anders zie ik me dit nog niet zo snel doen

een blessure gehad

*ironisch* nee wat is dat? Spijtig genoeg wel. Toen ik startte met de foutieve loopschoenen.

gelopen met een ‘running buddy’

Altijd he, ik loop samen met mijn man. Zelden ben ik alleen op pad.

Mijn score is 26…Dus Lien, je ligt nog op kop. Hoe staat het met jullie? Benieuwd hoeveel jullie op de bovenstaande vragen scoren.

Dwars door Turnhout 2017: verbetering of toch niet?

dwars door tunhout

Dwars door Turnhout..eerst was ik het niet van plan. Omwille van mijn ‘heilige’ trainingsschema en de saaie route. Nu ja voor mij saai, want ik train hier meestal. Maar dan zag ik dat het parcours aangepast was. Zou ik het kunnen afwijken van mijn schema en toch vlug een training omwisselen met een ‘wedstrijd’?

Na een tijdje gedubd te hebben, besloten om mijn training 16  km – zone 3 te vervangen met Dwars door Turnhout 10,9  km. Zo gezegd, zo gedaan ..dacht ik. Toen zag ik wat voor parcours het geworden, begon ik wel een beetje bang te krijgen. Hoe ga ik deze editie op wedstrijdtempo kunnen lopen? Waar sturen ze ons begot nu allemaal door? Continue Reading

Alcatraz metal festival 2017: harde gitaren en hardlopen

alcatraz festival

Vorig jaar heerlijk genoten van Alcatraz festival, dus dit jaar terug. Enig klein obstakel: volop in marathonvoorbereiding. Dus de loopschoenen moeten  dit jaar ook weer mee. Zodat ik tenminste het kan onderhouden. Dit jaar was er ook de mogelijkheid om te slapen in een tipi. Dat zag ik wel zitten, zo moesten we geen tent meezeulen. Donderdagavond alles ingepakt, want vrijdag stond er eerst nog een training van 21 km op het programma.

Continue Reading

Mijn 2de lactaattest: vooruitgegaan of niet?

En daar was ie dan: het mailtje van Bart Raes met de uitslag van mijn 2de lactaattest. Tijdens Graspop nog wel, hoe durft hij me dan te storen :-p Nieuwsgierig als ik was, al een vlug gekeken en …nee de uitslag verklap ik nog niet, anders lees je niet meer verder.

Om te weten of ik nu vooruitgegaan ben of niet, moeten we natuurlijk eerst de uitslag van mijn eerste lactaattest erbij nemen. De eerste lactaattest was goed als nulpunt…had toen ook bijna niet gelopen en had (weer) wat met mijn gezondheid gesukkeld. Dus een goede zetting voor de resultaten nadien te kunnen vergelijken en te zien of al dat lopen in die verschillende zones hun vruchten wel afwerpen.

Mijn tweede test

Zoals reeds verteld in lactaattest 2 verliep de test naar mijn gevoel supergoed. Maar hoe ging dit nu vertalen naar resultaten en grafiekjes? Dus ondanks dat hij me durfde te storen op Graspop was ik superblij. Benieuwd of ik nu echt verbetert was of hield ik me voor de gek?

Volgens Bart was heb ik een mooi brede stabiele basis, waardoor mijn spiervezels efficiënter werken. Zo kan ik beter  mijn suikers sparen voor hogere tempo’s  en heb ik een ruimere zone voor vetverbranding (jippie nu geraak ik misschien eindelijk van die laatste kilo’s af)

De vergelijking van beide resultaten.

De lactaatcurves van beide testen

 

Zoals je kan zien, is er een duidelijke verschuiving heeft plaatsgevonden. Zoals Bart me zei: “* Jij bent ongelooflijk in conditie verbeterd: curve ligt lager + meer naar rechts: dus je verzuurt een stuk trager dan 3 maanden geleden en pas bij hogere hartslag en dus hoger tempo.” Wel goed nieuws he. Al die trainingen in dat supertrage tempo heeft dus degelijk wel een effect.

De beruchte zones

Heeft dit ook gevolgen voor mijn zones? Natuurlijk want die worden bepaald op basis van de lactaattest en mijn omslagpunt. Zo heeft er dus ook een verschuiving in mijn trainingszones plaatsgevonden.

Mijn eerste zones

Mijn nieuwe zones

Zoals je kan zien, loop ik al ietsje sneller. Nu is dit niet het belangrijkste, ik zal al blij zijn dat ik de marathon gewoon uit kan lopen.. In mijn nieuwe schema blijven de kms in de extensieve duurzone uiteraard behouden en  worden nog uitgebreid. Maar tegelijk zijn er ook meer snelheidstrainingen toevoegt. Dit zowel onder de vorm van tempoduurloopjes, al dan niet in blokvorm en intervaltrainingen. Dit allemaal om ook mijn snelheid omhoog krikken in al mijn zones. Het wordt dus allemaal wat pittiger!

Besluit

Specifiek trainen heeft zeker zijn nut, daar was ik al van overtuigd. Voordien trainde ik ook volgens schema, maar dan eerder op tijd of afstand. Natuurlijk liep ik wel het hartslagmeter, omdat ik merkte dat ik zo beter mijn trainingszwaarte kon inschatten. Niet dat ik altijd netjes binnen bepaalde zone liep en, moet ik eerlijk bekennen, meestal te snel.

Daarom ben ik blij dat ik die lactaattest gedaan heb. Dat traag lopen viel al bij al wel mee. De vooruitgang is echt snel merkbaar. Want tijdens die eerste drie maanden, begon ik al snel te merken dat ik vlotter liep aan een lagere hartslag.

Als je mijn persoonlijke mening vraagt en je wil gerichter trainen voor een bepaald doel., dan zeg ik: laat je testen. Je vind wel andere schema’s op internet zoals my ascics en nike (beiden heb ik reeds gedaan), doch de vooruitgang bij het trainen op basis van de lactaattest is veel beter.

Nu op naar de marathon van Eindhoven…(die ik hopelijk tegen een deftig tempo ga kunnen afwerken).

Liefs

Linda

ps: voor meer info over de lactaattesten kan je altijd contact opnemen met Bart van Smart-Sport

(dit is geen gesponsord artikel)

 

Finally Fit op Graspop Metal Meeting 2017

Bakken en puffen…dat is vooral hoe ik me Graspop Metal Meeting 2017  ga blijven herinneren. De eerste twee dagen vielen nog mee. Zondag daarentegen, dat was echt niet te doen. Omdat ik geen muziekrecencist ben en omdat ik me daar ook totaal niet toe geroepen voel (iedereen heeft toch zijn eigen smaak) ga ik niet veel vertellen over de muziek. Maar als je wil weten hoe ik Graspop Metal Meeting beleefd heb, lees dan gerust verder. Kleine waarschuwing wel: het is een beetje uitgebreider geworden dan mijn bedoeling, maar laat het het niet tegenhouden.

Vrijdag

graspop

‘s Ochtends eerst nog gaan werken…in mijn festival-outfit. Ik vermoed dat mijn collega’s toch wel eventjes een klein beetje schrokken. Daarna richting Dessel, net zoals het jaar voordien, parkeerden we onze auto in Retie en reden met de fiets verder. Echt ideaal.

Aangekomen, verschoot ik toch van de drukte. Het was nog maar 14u en er stond echt al een heel lange rij aan te schuiven. Ja een rij, want metalheads gaan ook gewoon netjes in een rij staan aan te schuiven. Desondanks ging het wel vlot. Echt lang stilstaan heb ik niet moeten doen.

graspop

Na het inwisselen van de tickets voor de festivalbandjes, stonden er nog twee securitychecks ons te wachten voor ik eindelijk de wei kon betreden. Ook hier heel vlotjes gepasseerd, het duurde wel ietsje langer dan bij de tickets (vooral de laatste controle). Hier moest iedereen natuurlijk door metaaldetectoren…natuurlijk flikkerden die heel de tijd (en dat lawaai pff staat daar maar heel de dag).

echt metalpubliek?

De headliner van de dag was natuurlijk Rammstein. Waar ik van vermoed dat die het ook wel goed doen bij het brede publiek, want er liepen toch redelijk wat ‘gewone mensen’ tussen. Niet dat je als metalhead gekleed moet zijn om metal graag te horen. Maar ik kan het niet goed beschrijven, je merkt dat die mensen vooral enkel voor die of die groep komen, maar de rest van de metalmuziek en wereld is voor hun nog onbekend terrein. Nu al bij al zijn ze ook heel welkom in onze wereld, net als iedereen. Want ondanks de ruige look, mag iedereen meegenieten van ons feestje. Daarbij ben ik ook niet echt heel ruig hoor.  En de meesten van ons hebben een peperkoeken hartjes. Want er wordt heel wat afgeknuffeld op Graspop Metal Meeting.

graspop

lang voor Rammstein..

Dat het vrijdag uitverkocht was, begon ik echt wel te merken naarmate de avond vorderde. De wei stond afgelaten vol toen Rammstein moest spelen. Voordien wou ik nog vlug even mijn vriendin zoeken…Niet te doen, als je wegging van plaats vond je de weg niet meer terug.

Van dichtbij kennismaken met de weide

Tijdens het optreden vloog er ook iemand tegen mij aan, zodat ik op de grond viel. Direct stonden ze allemaal rond mij om me te helpen. Ook degene die het veroorzaakt had, bleef maar vragen of het ging en zich te verontschuldigen…heel de tijd gedurende het optreden, bleef hij dat maar komen doen. Dus bij deze nog eens: het gaat wel, van een blauwe plek en wat stijfheid ga ik niet dood.

Na de set van Rammstein, was het gedaan voor vrijdag. De meute begaf zich richting uitgang…wat heel vlot verliep. Dit heb ik op andere plaatsen al anders meegemaakt (sportpaleis bijvoorbeeld, om geen namen te noemen :-D). Fietsen opgehaald en richting huis. Tegen 3 u lagen we in ons bedje.

Zaterdag

Ondanks het late uur, was ik toch redelijk vroeg wakker. Zo konden we rustig ontbijten en weer richting Graspop begeven. Waarbij we onderweg een situatie tegen kwamen die ik jullie niet wil onthouden: een papa met kindje op de fiets haalden ons in. Hij zei: ‘tot straks he, want ik ga haar een beetje cultuur bijbrengen’. En effectief, toen we aan de beruchte straat kwamen, stond hij daar…zijn dochtertje van 3? te wijzen op al de verschillende metalheads en hun groepshirts. Jong geleerd….

Nieuwe spullen scoren

graspop eten

festival food

Het eerst wat vandaag op het programma stond was: shoppen. Want ‘metal’ outfits en accessoires, vind je nu eenmaal niet in de gewone winkelstraat. Een superleuk topje en hoed gescoord. Maar mijn maagje begon een beetje te knorren dus vlug een eetstandje opgezocht. Gelukkig is het niet meer zoals vroeger: enkel friet en hamburgers. Nu is er voor elk wat wils. Zelfs foodtrucks. Het eten, als je een beetje rondkijkt, is  echt deftig en lekker. Zo heb ik onder andere heerlijk vegetarische hamburgers gegeten, superlekkere falafelballetjes en lekker frisse fruitbeker. Dus honger ga je niet snel lijden.

Wat merkte ik daar ineens aan mijn voet? Jep een klein bleintje. Vlug de eerste hulp post bezocht want anders ging ik er veel last van krijgen. Vlot geholpen door vriendelijke rode kruis medewerkers. Voet verzorgd dus ik kon er weer tegen. Alleen was het toch frisser dan voorspeld vond ik. Of misschien kwam het door de wind. Als de wolken weg waren, was het wel warm in de zon en moest je smeren. Maar zon weg en het was toch ietsje frisser.

Graspop = commercieel mainstream festival??

Het publiek was vandaag al wat ruiger en stoerder. Toch viel het me op dat er veel ‘normale’ festivalkledij te bespeuren was. Bloemenjurkjes, sandaaltjes, shortjes…Nu zo meer wat je eerder op pop- en familiefestivals zou verwachten. Zo zie je maar dat Graspop iedereen omarmt en welkom is. Het deed wel afvragen of Graspop een echt mainstream festival aan het worden is. Of dat metal normaal begint te worden???? Want ik vroeg me soms echt af of iedereen er kwam voor de muziek en de metalverbroedering…Of omdat ze gewoon naar Graspop komen omdat het een festival is zoals bv Pukkelpop, Rock Werchter, Tomorrowland??? Zodat ze ook een festival meemaken en het niet uitmaakt wat voor soort festival.

Maar de vraag dat me heel het weekend bezighield, als ik iemand met een Tshirt van Nirvana zag: uit de C&A of niet??? Want daar verkochten ze onlangs T-shirts van Nirvana.. Ik blijf het een raar gegeven vinden: metalkledij en T-shirts van metal en rockbands in gewone confectiewinkels als mode…nee ik snap het nog altijd niet.

Topless: ja of nee?

Statement of niet: als vrouw topless rond lopen op een festival??? Lag ik daar rustig te genieten van de muziek, ineens midden in mijn zicht, liep er een topless vrouw rond. Nu werd er niet veel aandacht aan besteed..Niemand reageerde echt. Toch vraag ik het me af: mannen lopen gewoon in ontbloot bovenlijf rond, als vrouw kan je dit dan ook zomaar doen?? Wel niet aan mij besteed hoor. Zoveel moed heb ik daar niet voor. Als ik de reacties zag om me heen viel het op dat vooral vrouwen het er moeilijk mee hadden. De meeste mannen keken echt niet op (kan natuurlijk ook zijn omdat het geen echte schoonheid was)

Zondag

Amai wat was me dat van weertje. Het begon ‘s ochtends al. Toen we erheen fietsten was het al warm…wat zou dat gaan geven voor de rest van de dag. Zoals ik al in het begin zei: Graspop Metal Meeting 2017 zal ik me altijd herinneren aan deze dag. Het enig waar ik heel de tijd aan kon denken was: hydrateren, afkoelen en smeren.

aanschuiven voor water

Heel de wei pufte en kreunde onder de hitte. Dit was ook te merken aan de afval op grond: bijna geen bierbekers, maar vooral waterflesjes. Iets wat ik nog nooit meegemaakt had: aanschuiven, niet voor de toiletten, maar voor het gratis drinkwater.

Waar is die schaduw?

veel te weinig bomen…

Elk plekje schaduw zat stampend vol..maar zoals het echt metalheads betamen: er is nog altijd plaats indien nodig. Men had zo een behoefte aan schaduw dat men zelfs op plaatsen ging zitten waar de vorige dagen/nachten nog mannen…nu ja de rest kan je zelf wel invullen hoop ik.

Toen ik achter wat fris drinken ging, viel het me nog eens zo hard op: ze konden amper de gewone flesjes drinken bijhouden met vullen. De bekers bier daarentegen..die gingen ook wel vlot over de toonbank, maar toch ietsje rustiger. Het enige voordeel van de hitte: 1 pintje voelt direct als 2 ..dus veel goedkoper dronken.

Smeren, smeren, smeren…

De geur van de dag: zonnecrème. Als ik over de weide wandelde zag iedereen zich constant insmeren met zonnecrème. Nu ja dit ruikt ook wel een beetje beter dan …(vul zelf maar in, rekening houdend met drie dagen festival, geen goede douche). Wat me wel opviel: ik zag verbazend weinig mensen van het rode kruis of van de crew van Graspop rondwandelen in de hitte.

ons bak en braad plaatsje

We hebben een heel lange tijd op dezelfde plaats gezeten. Ofwel hadden ze het heel druk zodat ze niet rond konden wandelen, maar toch vond ik het straf. Op borden zeggen dat het warm wordt en dat je voldoende moet drinken en smeren is heel goed. Toch vind ik dat er door de crew en rode kruis rondes gemaakte moeten worden om degenen de echt kreeften aan het worden zijn te wijzen op hydratatie en zonnecrème. Ook hitteslag kan voorkomen, want zwart was nog altijd de hoofdkleur. Nogmaals ik kan ze gemist hebben en ze doen meestal wel uitstekend werk, toch had ik ze liever ietsje meer aanwezig gezien.

Safety crew??

Nu ik het toch over de ‘crew’ van Graspop heb, moet er me iets van het hart. Ik zag hopen T-shirts met crew erop..maar niets leek erop dat die echt crewwerk deden..Een gezin dat met zoontje dat alledrie rondloopt met hesje ‘safety crew’…nee dat kan niet. Koppeltjes meer met elkander bezig..Ik ga er niet teveel woorden aan vuil maken, maar ik had niet echt het gevoel dat er ‘safety crew’ of andere ‘crew’ rondliep. Ik ben heel dankbaar dat ze er zijn, want zonder hen 9 op de 10 geen festival. Maar zijn ze er om te werken..niet om te genieten. Na hun shift geen probleem, maar doe dan alsjeblief dat crew T-shirt uit.

Ondanks de hitte toch heerlijk genoten, enkel ‘s avonds toen sloeg de vermoeidheid een beetje toe. Daarom toch maar ietsjes vroeger naar huis..Want ik ben spijtig genoeg geen twintig meer.

Algemene indruk

Zoals gewoonlijk een supergeweldig festival. Propere toiletten en aangename sfeer. Maar toch een paar kleine minpuntjes dit jaar: als er warm weer voorspeld wordt, zelfs heet weer…dan neem je meer maatregelen dan enkel op schermen aanmanen om te drinken. Zet extra tenten of iets anders, maar zorg voor meer schaduw. Of zorg voor vernevelaars, tuinslangen of whatever… waarom kan dit op loopevenementen wel en niet hier? Of gratis water uitdelen misschien, want geef toe 2,85 euro voor een iene minne flesje water is echt wel overdreven. Oke er was wel gratis water aan de toiletten, maar dat resulteert weer in lange wachtrijen.

Nog een andere opmerking (eerder voor de festivalgangers dan): jezelf nat maken om af te koelen door bijvoorbeeld een hoed water over je te gooien…geen goed idee. De waterdruppels op je huid versterken de zon en je verbrandt sneller.

Omdat ik met de fiets kwam, kan ik geen oordeel geven over de parkings, wel over de fietsstalling. Dit jaar super goed georganiseerd. Enkel misschien een kleine tip: zorg dat er een fietspomp aanwezig is. Want soms zijn er die voor de grap andere banden plat zetten…

Om af te sluiten toch een klein ding over de muziek: Europe heeft meer nummers dan enkel ‘The Final Countdown’ …echt waar. Ik heb het nu zelf gehoord 😀

Graspop Metal Meeting 2017 was weer voorbij, nu kan ik weer aftellen naar volgend jaar.

Liefs Linda

 

Lactaattest 2: hoe is het me nu vergaan?

Na drie maanden me zo netjes mogelijk aan het schema en bijhorende hartslagzones te houden, was ik echt wel benieuwd of er een verbetering merkbaar was. Met zelfs een kleine vooruitgang zou ik al tevreden zijn. De aanloop voor de nieuwe hertest was wel spannend…beetje gesukkeld met de gezondheid. Drie dagen voor de test begon ik me langzaam beter te voelen. Zelfs een loopje ging zonder problemen.

Dus woensdagavond loopspullen bijeen gezocht en op naar de test. Het was een blij weerzien met Bart Raes en dit keer was ik niet de enigste vrouw (oef). Wat me wel opviel met de gesprekken met de andere testpersonen ;-p, was dat Eindhoven wel heel populair is zowel de halve als de hele marathon.

lactaattest

alles klaarzetten

De procedure voor de test bleef hetzelfde: 4 x 400m,  4 keer rond de piste dus, aan de hartslag die ons allergeliefde Bart  opgeeft. De eerste ronde ging vlot, heel rustig en traag. Nu dat dacht ik toch, want op zo een piste lopen ben ik totaal niet gewoon. Ik had echt het idee dat ik niet vooruit ging…zo traag. En dan dat tellen van die ronden…elke keer twijfelde ik: ben ik nu aan ronde 2 of 3 bezig. Gelukkig kan ik nog een beetje tellen en geeft mijn sporthorloge de afstand aan.

Na de eerste ronde was het tijd om te prikken. Absoluut niet mijn favoriet…en jawel het doet een beetje pijn. Maar gelukkig ben ik door en door geverfd met prikken, van kinds af. Hoeveel keer er bloedgassen en bloed geprikt is vroeger..en dat allemaal zonder een kik  te geven. Dus dat klein prikje in mijn vinger voel ik wel, maar we overleven het.

prikkie prikkie doen..

aiai

Mijn vermoeden is dat ik er veel te fit uitzag, want mijn volgende ronde was ineens een stukje hoger…Maar nog altijd vlot te lopen. Mijn idee was dat ik niet veel sneller liep, maar mijn sporthorloge gaf een snelheid aan waar ik vroeger van aan het puffen was. Verbaasd was ik…zou ik toch al een ietsie pietsie verbeterd zijn? Ronde 2 zat er weer op en ik voelde me nog fris.

Te fris denk ik voor Bart want weer een sprongetje met de hartslag en weer vertrokken voor mijn 4 rondjes rond de piste. Zou je eigenlijk dronken kunnen worden van altijd maar datzelfde rondje te lopen?? Nu begon ik het toch te merken dat ik aan het werken was. Mijn tempo, ik kan er nog altijd niet aan uit…deze snelheden haalde ik vroeger amper. Terug bij Bart en weer laten prikken…alleen wou mijn vinger precies geen bloed meer geven..Na een extra prikje lukte het toch. Deze hartslagzone was zwaar, maar minder erg dan ik gevreesd had.

Nu kwam een zone waar ik heel zelden in gelopen heb, mijn hartslag rond de 170…zou ik mijn vier rondjes kunnen afmaken? Vertrokken met het idee: ik zal wel zien hoe ver ik kom. Nu liep ik in een tempo waar ik vroeger echt niet kwam en de rondjes vlogen voorbij. Nu goed opletten dat ik mijn tel niet kwijt geraak: 1 gedaan nog 3 te gaan, 2 gedaan nog 2 te gaan….Wat was ik blij dat ik ervan af was, het moest echt geen rondje verder zijn.

Maar dat was natuurlijk buiten Bart gerekend…nu kwam mijn gevreesde rondje: 1 keer rond de piste voluit gaan. Wat had ik hier een angst voor. Bij mijn eerste lactaattest was ik niet rond geraakt. Zou het me dit keer lukken? Over de helft…daar op het einde zag ik Mario staan om een foto te nemen. Nu kon ik toch niet opgeven zeker, alles eruit geperst en mijn rondje afgemaakt. Wat was ik fier op mezelf.

lactaattest

nu kan ik toch niet opgeven zeker??

Of ik echt op lactaatvlak veel vooruitgegaan ben, weet ik nog niet. Daar moet ik nog even de resultaten voor afwachten (en natuurlijk volgt er dan een blog). Wat ik wel al kunnen vaststellen heb, is dat ik al wat sneller kan lopen. Ik heb zelfs een nieuw PR op de 5 km gelopen…onder het half uur. Nooit gedacht dat ik deze grens ging verbreken. Oke, het was nu wel geen 5 km aan 1 stuk…maar toch. Ik heb sneller gelopen…dat is het voornaamste.

lactaattest

mijn tempo grafiek

lactaattest

mijn hartslag grafiek

Nu dus afwachten naar de resultaten…

Liefs

Linda

 

Week in het kort #21

Een week waarin ik weer naar de dokter kon, een man die ziek is, waarin een jonge vogel komt piepen. Natuurlijk ook hardlopen, maar met twijfels…

maandag 29 mei 2017

Maandag is meestal een rustige dag en natuurlijk het begin van een nieuwe werkweek. De temperatuur was ook vandaag weer serieus in de hoogte gegaan.

Dinsdag 30 mei 2017

Normaal stond er een interval (4 x 1000m zone 4)  op het programma. Rustig opgewarmd, dat ging nog vlot. Maar toen bij mijn eerste blokje van 1000m: na een 400 ineens precies geen lucht meer…Het liep voor geen meter, effe wat gas terug en opnieuw geprobeerd. Nope, het was niet verantwoord door te lopen. Mijn astma speelde te hard op (denk aan piepende ademhaling).  Dan maar rustig wat uitgewandeld en terug naar huis.

Woensdag 31 mei 2017

de beruchte kaviaar belevingsbank

Poging twee om te lopen. Dit keer besloot ik wel om geen interval te doen en gewoon een rustige duurloop in zone 1. Gewoon om te zien of het nu wel lukte. Yes, een zalige loop achter de rug. Onderweg kwamen we de “kaviaarbank” tegen (nu eindelijk af). Mooie stukje…enkel de geur vind ik daar toch iets minder. Meestal heb ik daar de neiging om juist sneller te lopen.

 

Donderdag 1 juni 2017

Toch maar de dokter opgezocht. Ik bleef maar hoesten en snuiten..en die astma aanval komt meestal ook niet zomaar. De angst dat ik niet meer mocht lopen voorlopig, was wel sterk aanwezig. Gelukkig is mijn huisarts ook een loopster en begrijpt ze me direct. Omwille dat mijn sinusitis in combinatie met mijn hooikoorts niet betert, heeft ze me toch antibiotica gegeven. Gelukkig mag ik blijven lopen hiermee, enkel raadde ze me interval voorlopig nog af. Om eerlijk te zijn…dit vind ik niet zo heel erg hoor.

Ook hebben we vanaf nu dus een nieuw huisdier bij voorlopig. Een jonge vogel was uit het nest en kon nog niet goed vliegen. Dus is die bij ons op het koertje beland, zodat hij rustig kan oefenen en verder groeien. Nadeel is wel dat onze poezen huisarrest hebben.

 

 

Vrijdag 2 juni 2017

Oke, als je dacht dat ik alleen ziek word, think again. Mijn man stond met oorpijn op, een neus vol snot en nog heel moe. Zoals jullie misschien wel weten, heeft hij ook diabetes, dus die was helemaal ontregeld. Dus terug naar de dokter….Gelukkig heeft hij gewoon een virale infectie, maar ook geen interval. Hij mag blijven lopen, als het gaat natuurlijk.

Zaterdag 3 juni 2017

Omwille dat we beiden niet 100% zijn, besloten om vandaag eens lekker niets te doen.

Zondag 4 juni 2017

de ontsnapte koeien

We konden het niet laten. ‘s Ochtends toch maar die loopschoenen aangebonden en op pad. Gewoon zonder schema (wel met hartslagband) en we zouden wel zien. Het

weg beetje versperd

werd een rondje met heel wat belevenissen. Als eerst zagen we ineens koeien naast de wei staan ipv erin….Dus teruggedraaid en naar de eerste boerderij gegaan die we tegenkwamen om dit te melden. Die boer blijf het maar uitleggen…na een tijdje terug kunnen lopen. Onze hardlooprondje ging door het vennengebied  en daar is een stukje waar je runderen tegen kunt komen…Drie keer raden wat we zagen op onze weg. Jep de weg was versperd, dus zat er niets op om weer terug te keren en rond te lopen. In onze laatste rechte lijn naar huis, hebben we nog een automobilist de weg kunnen wijzen.

Na dit tochtje met hindernissen, hebben we een familie-uitstapje gedaan naar Planckendael (dierentuin). Perfecte afsluiter voor de week.

 

Liefs

Linda