Road to Antwerpen #4 – marathonpoging 2

Wat vliegt de tijd, weeral een maand voorbij. Die marathon komt maar dichter en dichter. Ben ik er klaar voor? Absoluut niet. Ben ik op goede weg? Hopelijk wel. Voorbije maand is niet in goede omstandigheden begonnen. Toch is ze goed geëindigd. Wil je weten hoe de afgelopen maand vergaan is? Lees dan vlug verder.

Moeilijk begin…

Zoals jullie je misschien kon kunnen herinneren, heb ik vorige maand ziek afgesloten (lees road to Antwerpen #3 ). Gevolg: verschillende dagen niet kunnen trainen. De eerste kilometers deze maand waren dan ook een uitdaging en een vraag. Op nieuwjaarsdag trok ik de eerste keer na mijn ziekte terug mijn hardloopschoenen aan. Verbazend ging het redelijk goed. Nu ja er moest wel wat gewandeld worden…Dat wandelen kwamen nog regelmatig terug deze maand.

Eindelijk terug regelmaat

Gelukkig kon ik nu wel redelijk regelmatig trainen. Daarnaast had ik me ook voorgenomen om mijn core en spierversterkende oefeningen nu echt serieus gaan te nemen. Zo kwam het dat ik elke maandag mijn matje uitrolde en mijn oefeningen deed. Buiten mijn klassieke oefeningen, maakte ik gebruik van een app: nike training club. Hier vond ik echt interessante work-outs.

Mijn looptrainingen heb ik beperkt tot wat rustige duurlopen en tempolopen. Interval heb ik deze maand aan me laten voorbij gaan. Langzaam kilometers toevoegen, dat was mijn doel. Hoe blij was ik dan ook dat ik langzaam terug naar de 20 kilometer ging. Een afstand die me normaal redelijk vlot ligt..nu was het werken geblazen. Het deed me terugdenken aan het begin van mijn hardloopcarrière. Niet dat ik ooit die 20 kilometer snel gelopen heb hoor. Ik was en ben nog altijd een trage loopster. Maar ik kon blijven lopen. Dit was nu even verdwijnen. Wandelen, dat moest ik af en toe doen tijdens mijn trainingen.

…. goed geëindigd.

Tegen het einde van de maand heb ik eindelijk over de 20 kilometer geraakt, jeuh. Mijn langste loop was juist geen 23 km…die ik heel de tijd heb kunnen blijven lopen. Hoe lang ik erover gedaan heb, tja daarvoor schaam ik me een beetje. Het heeft juist iets meer dan 3u geduurd (3u02 voor goed te zijn). Ondanks dat ik me erbij neergelegd heb dat ik een trage loopster ben, een slak, heb ik er niet altijd vrede mee. Ja ik heb nu die afstand gelopen, het ging vlot en ben mooi in mijn zone gebleven. Toch is er een kleine teleurstelling over de tijd. Ik zeg wel altijd het uitlopen is belangrijker dan tijd….soms heb ik het hier toch moeilijk mee. Ik weet vanwaar ik kom en wat ik allemaal al bereikt heb…dat helpt me wel wat door die moeilijke momenten.

Terwijl ik deze blog schrijf, ben ik ook mijn statistieken voor deze maand aan het bekijken. Daarbij verwonder ik me dat ik deze maand 110 km bijeen gelopen heb. Om eerlijk te zijn, ik had echt het idee dat ik veel minder gelopen had. Het voelde minder aan.  Eigenlijk ben ik dik tevreden met mezelf nu.

En wat nu met die marathon?

Gaat het me gaan lukken? Deze vraag speelt heel de tijd in mijn hoofd: tijdens het hardlopen, tijdens het slapen, tijdens het eten…Echt heel de tijd. Ik vermoed dat ik de vraag moet loslaten en gewoon gaan trainen. Toch is er die onzekerheid. Ik weet dat ik er in Eindhoven klaar voor was… toch is er die angst dat het deze keer niet gaat lukken qua afstand. Nog een 1O weken om er te geraken. Half maart staat er mijn dertigers gepland. Misschien moet ik gewoon zien hoe deze me gaan lukken.

Liefs Linda

Road to Antwerpen #3 – marathonpoging 2

Een maand  met veel te weinig kunnen lopen, een tof hoogtepunt en een dieptepunt. Een maand die ik het liefst van al wil vergeten, met serieuze twijfels of ik het allemaal nog wel ga kunnen. Laten hopen dat januari beterschap brengt. Lees nu mijn overzicht van mijn afgelopen trainingsmaand.

Een goed begin?

December startte nochtans goed. Eindelijk ging het lopen terug vlot. Zo stond er zondag 3 december een superleuke loop op het programma: de doppenloop. Een week later stond er mijn hoogtepunt van de maand op het programma: Sunday, runday. Spijtig genoeg is het hierbij gestopt deze maand.

Hopend dat ik eindelijk een goede trainingsmaand ging hebben, begon ik aan de volgende trainingen. Toch lukte het maar niet om lange duurlopen te doen. Een winterdip, daar had ik nu echt wel last van. Daarbij waren het echt winterse temperaturen…niet ideaal voor mijn astma. Opgeven staat nog altijd niet in mijn woordenboek. Dus  ondanks de koude en die stomme winterdip toch op zoek blijven gaan naar voldoende motivatie om te trainen.

En daar is het dieptepunt

ziekenhuis ontbijt…

Half de maand dacht ik eindelijk terug in mijn ritme te komen…viel dat tegen. Mijn maag begon echt heel lastig te doen. Zo erg dat ik zelf een paar daagjes in het ziekenhuis belandde. Juist voor de kerstdagen, daar ging het feesten. Op kerstavond was ik gelukkig thuis. Toch eten lukte niet. Daarbij kregen we nog een andere heel persoonlijke tegenslag te verwerken. (deze is echt iets te privé, dus ga ik hier niet verder over uitweiden) Dus lig ik vanaf 19 december stil met mijn trainingen.

Twijfelen aan mezelf

De twijfels zijn nu echt wel toegeslagen. Ga ik nog deftig kunnen trainen? OF ga ik deze marathon ook weer moeten opgeven? Ergens weet ik wel dat ik nog tijd heb, toch niet zo veel meer. Tel daarbij het slechte nieuws wat we juist voor het nieuwe jaar te verwerken kregen…Een winterdip is nog niet half uitgedrukt waar ik nu in zit. Een diepe put waar ik uit moet krabbelen. Daarbij moet ik ook nog genezen.

Met een 50 km om de maandteller kan ik echt wel zeggen dat december op loopvlak echt niet veel voorstelde. Gelukkig heb ik al voldoende levenswijsheid om te weten dat een slechte loopmaand echt niet het einde is. Frustrerend dat wel. Spijtig genoeg op andere vlakken was het ook niet top. Hoe ik me hieruit ga slepen? Dat is heel simpel: mezelf bijeenrapen, het stof afkloppen en doorgaan. Voorlopig ben ik wel nog niet zo ver, want mijn maagje kan nog niet altijd deftig eten.

Benieuwd wat januari me nu gaat brengen. Hopelijk lukt het me terug te starten met de trainingen en gaan er geen hindernissen meer zijn. Voorlopig leg ik me nu toe op mijn nieuwe project: Finally Run (online loopbegeleiding). Binnenkort meer hierover.

Liefs

Linda

 

Help, welke loopevenementen 2018 moet ik kiezen?

Tijdens mijn bescheiden loopcarrière heb ik toch al een paar mooie herinneringen en medailles van verschillende wedstrijden/evenementen bijeen gesprokkeld. Nu 2017 stilletjes ten einde loopt en 2018 komt piepen, wil ik eens kijken welke ik volgende jaar nog aan mijn lijstje wil toevoegen. Hier heb ik jullie hulp voor nodig.

Mijn doelen voor 2018

Goede voornemens, daar doe ik niet aan mee. Elke keer met nieuwjaar stel ik me een aantal doelen. Dit jaar ben ik een beetje uit inspiratie. Volgende evenementen liggen al vast:

  • Marathon van Antwerpen: tja weinig uitleg bij nodig zeker. Mijn eerste poging voor een marathon door blessure moeten staken. Dan maar op zoek gegaan naar een herkansing. Mijn keuze is op Antwerpen gevallen, gewoon uit praktische overwegingen. (de weg hiernaartoe is te volgen om mijn blog: Road to Antwerpen #2)
  • Dwars door Turnhout: in mijn thuisstad, die kan ik natuurlijk niet links laten liggen. Ik ken het parcours en de stad wel door en door. Toch ben ik wel fier om mijn klein stadje en doe hier graag aan mee. (mijn blog hierover van dit jaar: Dwars door Turnhout 2017)
  • Marathon van Eindhoven: hier heb ik nog een eitje mee te pellen.  Dus hier ga ik mijn tweede marathon van 2018 lopen…als alles goed gaat in Antwerpen natuurlijk. (het verhaal van mijn opgave lees je hier: Marathon Eindhoven 2017)

Zoals jullie zien, mijn lijstje is wat kort. Daarom doe ik een beroep op jullie. Welke wedstrijden/evenementen kan ik nog toevoegen?

Kleine bemerking

Zoals jullie weten woon ik in Turnhout. Ik zit er niet veel mee om voor een leuke loopevenement een afstand te moeten rijden, toch is dit ook beperkt. Het moet op een dagje te doen zijn: heen en terugrijden en het lopen natuurlijk. Ook de wedstrijdafstand die ik tussendoor wil lopen is beperkt: van 0 tot 21 km. De marathons liggen spijtig genoeg dit jaar vast. Echter mag je ze altijd doorgeven, dan kan ik ze voor 2019 in het achterhoofd houden inplannen. Voor de rest maakt het me niet uit: groot of kleinschalig, straat of bos (nu ja, zal mijn afkeer hiervoor eens 1 jaar aan de kant zetten)…

Oproep

Daarom nog eens een warme oproep: vertel me welke wedstrijd ik in 2018 zeker eens moet lopen.

Welke wedstrijd/evenement vinden jullie dat ik zeker eens moet meegemaakt hebben? Welke vinden jullie zeker de moeite? Waarom juist die wedstrijd? Welke wedstrijden loop je zelf? Of misschien organiseer je juist een loopevenement?

Half januari maak ik dan mijn lijstje op. Er is nog een kleine verrassing hieraan gekoppeld.

Je mag me dit laten weten via reactie hieronder of me mailen (linda@finallyfit.be).

Liefs

Linda

Road to marathon #7

Nog een weekje en het is zo ver: mijn eerste marathon. De laatste maand is vlugger voorbij gegaan dan ik wou. Met overwinningen en een kleine terugslag. Maar vooral een maand waarin ik kon terugkijken op het avontuur van het trainen voor een marathon. Al mijn trainingen zitten erop en het aftellen is bezig. Dus een laatste terugblik op mijn trainingen.  Want ook al weet ik niet zeker dat ik mijn marathon ga kunnen uitlopen, toch ben ik al heel tevreden van mijn weg ernaar toe. Continue Reading

Road to marathon Eindhoven #6

Wow augustus is weeral voorbij. Wat is die voorbij gevlogen. Een maand die ik startte met veel twijfels en een festival. Maar waar ik toch een evenement heb meegedaan dat me ineens terug geloof in de marathon heeft gegeven. Toch heb in mijn doel opgesteld voor de marathon. Wil je weten wat het is? Lees dan vlug verder.

Continue Reading

Road to marathon Eindhoven #5

Aiaiai, het begint nu stilletjes echt wel dichter en dichter te komen. Nog maar 2 maanden training te gaan. Maar natuurlijk eerst een overzicht van de voorbije maand.

Op schema?

De vraag natuurlijk die ik me op het einde van de maand altijd stel is: ben ik nog op goede weg? Vorige maand had ik hier wat twijfels over, maar deze maand heb ik toch het gevoel gehad dat ik terug op goede weg ben. De grafiek geef een totaal van 166 km voor deze maand mee. Ondanks dat ik wat trainingssessies overgeslagen heb of deze gewandeld (Ardennen). Als ik alles zo eens bekijk, mis ik maar 3-tal trainingen. Wel intervaltrainingen (valt niet op hè), dus hier ga ik een beetje rekening mee moeten houden.

schema helemaal ingepland..

Ik was wel even in de war met mijn schema. Tijdens het inplannen in mijn agenda, merkte ik dat het niet uitkwam. Mijn wedstrijddag zou nog een training zijn. De taperingsweek was nadien. Dus na wat gepuzzel, heb ik een week overgeslagen. Als het gevolg dat ik in het begin van de maand in de war was welke training ik moest doen. Gelukkig ben ik terug op koers gekomen, buiten natuurlijk mijn intervallen.

Intervallen

Intervallen en ik, geen goede combi…zoals blijkt. Als ik me te moe voel of één of andere reden kan verzinnen om dit niet te doen, sla ik het veel te gemakkelijk over. De piramidelopen gaan nog. Deze vind ik zwaar, maar die voelen minder erg aan. De ‘echte’ intvervallen, dus 1km in zone 4 met 1000 of 500m in zone 1 ertussen, nee daar heb ik echt een haat/liefde verhouding mee. Met de nadruk op haat voorlopig. Zoals ik als verscheidene malen aangehaald heb, ben ik een ‘trage’ loper. Je kan me eerder met een oude diesel vergelijken: duurt lang voor ik op gang met, geen echte snelheid, maar ik kan lang doorgaan. 1km in zone 4 lopen duurt dus meestal rond de 6min30, soms ga ik eronder, maar dit is echt puffen en zwoegen.

een poging tot piramideloop

Toch merk ik dat die intervallen me helpen om mijn snelheid tijdens de andere trainingen te verbeteren. Zelfs tijdens die piramidelopen, merk ik dat ik sneller word. Nu moet je niet denken dat het zo spectaculair  is hoor, maar er gaan toch wat secondes af van mijn gemiddelde snelheden. Zo zag ik tijdens mijn laatste interval op de top (dus 5 minuten in zone 4) de snelheid onder de 6 duiken. Dus misschien toch maar wat vrede sluiten met die intervallen en ze niet meer overslaan?

Nieuw PR en lange lopen

Zo merk ik ook dat die intervallen nut hebben tijdens mijn andere trainingen. Zo stond er deze maand volgende training op het programma: 12 km in zone 3. Toen ik startte, had ik wel een goed gevoel, maar zo goed had ik niet verwacht. Mario moest halverwege wel lossen omdat hij een hypo had. Hierdoor moest ik alleen verder en misschien daardoor is het gekomen: een nieuw PR op de 10 km (1u06). Eindelijk bijna rond het uur. Dit ga ik toch proberen te verbeteren binnenkort. Misschien op Dwars door Turnhout? Wie weet.

Voor de lange afstanden, hadden we deze maand een goed idee. Want heel de tijd van thuis vertrekken…Ik ken nu wel elke baantje rond Turnhout. Dus de trein op richting Herentals en dan al lopend terug. Deze toer fiets ik ook elke dag voor mijn werk en het is er wel leuk om te lopen en fietsen. Het was weer een tijdje geleden dat we over de 20 km gingen. Daarbij moest ik in zone 1 blijven en dat is toch ambetant hoor. Zone 1 ligt zo juist onder mijn comfortabel looptempo. Op het einde was ik toch aan het vloeken, want beentjes en billetjes begonnen lastig te worden. Dik tevreden met het resultaat. Ik had gedacht dat ik zeker 3u onderweg zou zijn. Het is geworden: 22km op 2u48 (gem pace: 7:38/km). Jaja ik onderschat mijn eigen altijd volgens Mario. Ik moet wat meer vertrouwen in mijn eigen kunnen en hardlopen hebben, zegt hij.

Klein intermezzo in de Ardennen

Deze maand hadden we ook een beetje vakantie: 4 dagen Ardennen (Amberloup, tegen Luxemburg). Hier lopen blijft een uitdaging. Bergop, bergaf..en dan nog bospaadjes bezaaid met stenen. Eerder trail soms dan echt lopen en dus totaal niet mijn ding. Toch heb ik 1 keer een echte loop gedaan van 7km (voelde wel als 21) en vond het super. Daarnaast hebben we lange wandelingen gemaakt. Volgens mij zijn die te vergelijken met zone 1 lopen…want al dat klimmen en dalen, dat kruipt in je benen hoor.

Wat brengt augustus?

De maand toch goed afgesloten met een 20 kilometer lopen. Maar 8 oktober begint toch stilletjes dichter en dichter te komen. Met natuurlijk de twijfels: gaat het me wel lukken die marathon? Nog maar 2 maanden training voor de boeg. Ga ik wel genoeg getraind hebben?

Augustus is nog een maandje uitbreiding van het uithoudingsvermogen. Dus best niet panikeren en rustig mijn kilometers malen. Er staat nu bijna elke week een 20+ loopje gepland. Daarnaast 2 intervallen die ik deze keer niet ga overslaan. Maar het belangrijkste is: het geloof in mezelf vinden dat ik het ga kunnen. Tips en aanmoedigingen zijn van harte welkom en heel geapprecieerd.

Op naar augustus.

Liefs Linda

noot: voor degenen die piramideloop nog niet kennen: hier gaan we 5 minuten in opbouwende zones lopen en terug afbouwen (trapjes zoals een piramide dus). Dit geeft (elke trap 5 min): zone 1 – zone 2 – zone 3 – zone 4 – zone 3 – zone 2 – zone 1. Dit kan je eenmaal doen, maar mijn schema geeft 2 piramides per training aan, dus na de eerste 5 minuten rust en dan terug starten met de trapjes.

Road to marathon Eindhoven #4

Weer een maand voorbij, wat vliegt te tijd. Een maand met ietsje minder lopen, nieuwe test en schema en natuurlijk wat festivals. Ondanks de iets mindere maand toch nog goed op schema. Dus een korte update over voorbije maand.

Mijn redenen  (of excuses) om minder te lopen.

Zoals gezegd, begon deze maand met een nieuwe lactaattest (hoe me die vergaan is, lees je hier Lactaattest 2: hoe is het me nu vergaan?) Het was even wachten op de uitslag, dus gewoon verder gelopen met het oude schema. Er was afgesproken dat we toch pas met het nieuwe schema konden starten na Graspop Metal Meeting (hoe het daar was lees je hier: Finally Fit op Graspop Metal Meeting 2017)

graspop

Als je dacht: graspop is voorbij, nu kan ze er terug invliegen…Valt dat tegen. Eerst was ik het niet van plan maar toch maar besloten om naar TW Classic te gaan. Guns n’ Roses …een band die ik altijd wou zien maar voordien altijd gemist. Dus deze kans kon ik niet laten liggen …hardlopen is er nog altijd, dit optreden niet.

Toch was ik flink geweest: voordat we vertrokken, hebben we ‘s ochtends nog een training afgewerkt. Zelfs de dag nadien hebben we onze lange duurloop gelopen.Dat was misschien niet mijn beste idee, want de trainingen nadien gingen een stukje slechter. Niet goed hersteld dus. Daarom de twee laatste trainingen van de maand gelaten voor wat het was.

Hoeveel heb ik nu echt getraind?

Terwijl ik dit overzicht maak, vroeg ik me echt af of ik wel iets gedaan had deze maand. Scrollend door de foto’s zag ik toch wat loopfoto’s verschijnen, buiten Graspop, Planckendael, TW Classic…Dus ik moet toch wel iets gedaan hebben. Daarom mijn Garmin app maar eens opengedaan en naar de verschillende overzichten gekeken. Dit zijn de cijfers van voorbije maanden:

  • Maart: 130 km
  • April: 148 km
  • Mei: 140 km
  • Juni 105 km

Dus toch nog wel een aantal kilometers in de benen…gelukkig maar.

En wat nu verder?

Het belangrijkste is dat ik echt moet zorgen voor voldoende rust en herstel. Daarnaast ga ik terug wat tijd maken om mijn pilatesoefeningen, core stabilty en strechting toch minstens 1x per week te doen.

En natuurlijk lopen, lopen en lopen…en hopelijk dit keer geen trainingen meer overslaan. Daarbij ga ik een belangrijke regel in acht nemen: kilometers zijn prior om intensiteit. Dus als er een training bv 10km in zone 3 gepland staat en ik merk dat het niet goed gaat. De zone verlagen en mijn 10 kilometer doen.

Op naar de volgende maand…met veel loopkilometers.

Liefs

Linda

 

 

Road to marathon Eindhoven deel #3

Wat vliegt de tijd toch snel. Weeral een maand voorbij. Een maand waar ik  wat trainingen gemist heb wegens ziekte. Waar we de eerste echte zomerhitte (jaja in de lente) kregen. Waar ik eindelijk ingeschreven ben geraakt voor de marathon van Eindhoven. Tijd dus voor een kleine update.

Mijn trainingsschema = heilig

Voor degenen die me kennen, weten dat ik geobsedeerd ben door schema’s en cijfertjes. Zo hou ik alles van mijn trainingen bij in een schriftje en volg ik zo strik mogelijk mijn trainingsschema. Dus als er op het programma 10 km staat en het regent pijpenstelen…jep ik ga. Of ik kom van mijn werk thuis en toch wat vermoeid…jep die loopschoenen gaan aan.

…of toch niet??

Alleen deze maand heb ik toch een paar keer de handdoek in de ring moeten gooien. Eerst bleef ik maar met een vervelende sinusitis sukkelen. In het begin toch geprobeerd om me aan het schema te houden met hier en daar een aanpassing of verplaatsing. Misschien niet mijn beste idee, want ik heb veel langer ermee gesukkeld dan anders en toch een weekje kwijt dat het lopen echt niet meer ging.

Daarna kregen we op het einde van de maand nog tropische temperaturen voorgeschoteld. Hier is het lopen wel doorgegaan…maar niet helemaal volgens schema. De intervallen heb ik links laten liggen en vervangen door rustige duurlopen.

Mijn onmisbare accessoire.

In het begin van de maand iets geweldigs gekocht: een camelbak. Ik vraag me nu hoe ik ooit zonder kon. Vroeger, op mijn lange duurlopen, nam ik gewoon een drinkbus mee, of een drinkbelt. Soms zelfs wel beiden. Nu heb ik dus een rugzak gekocht waar een waterzak in zit. Drinken uit een slangetje, vond ik altijd maar een raar idee en een raar zicht.

Sinds kort heb ik dus ontdekt wat voor een geweldige uitvinding dit toch is. Geen gesukkel meer om die flesjes van je drinkbelt te nemen, geen stomme fles meer vast te houden. Gewoon slangetje in de mond en drinken. Vooral met warmere temperaturen en lange duurlopen ideaal. Ik merk dat eenmaal ik het gewoon was, veel beter drink onderweg. Gewoon worden, moest ik echt wel. In het begin had ik teveel bang om zonder te komen zitten en dronk ik te weinig. Maar twee liter is ruim voldoende ….nu toch nog.

Eindelijk ingeschreven geraakt

Ik vertel nu wel al heel de tijd dat ik de marathon van Eindhoven ga meelopen…maar ik had me nog niet kunnen inschrijven. Zo heb ik reeds een hotel geboekt in Eindhoven, want we hebben besloten er toch een klein weekendje van te maken…Persoonlijk denk ik dat Mario eerder wou vermijden dat ik ‘s ochtends weer als een stresskip bezig ben. Ja ik geef toe: ondanks dat ik al verscheidene malen aan evenementen heb meegedaan, bezorgt de voorbereiding nog altijd veel stress. Ik ben dagen op voorhand bezig hoe ik alles moet doen en geregeld te krijgen. Plannetjes worden bestudeerd en tijdschema’s van buiten geleerd….Dus de reden dat we in Eindhoven gaan overnachten is simpel: de stress van de autorit is weeral vermeden.

 

Alles was dus in orde gebracht, enkel de effectieve inschrijving van de marathon van Eindhoven liet een beetje op zich wachten. Regelmatig checkte ik de website en de facebookpagina…toen was eindelijk de tijd daar. Wou natuurlijk die website niet meewerken…overbelast is mijn vermoeden. Met al die ongeduldige hardlopers die aan het wachten waren. Na een paar keer proberen, is het met uiteindelijk wel gelukt.

En verder…

Ik mis het meelopen met evenementen wel een beetje. Dus ik ga toch een paar lopen opzoeken die ik ga meedoen. Suggesties altijd welkom.

Een nieuwe lactaattest staat ook op de planning. Benieuwd of ik vooruit gegaan ben. Mijn gevoel zegt van wel: loop iets sneller aan lagere hartslag. Nu eens zien of dit echt zo is.

Tot volgende maand

Liefs Linda

Road to marathon Eindhoven deel #2

Weeral een maand voorbij. Oktober lijkt nog zo ver weg, toch heel dicht bij. De trainingen vlotten steeds beter. Daarbij heb ik spijtig genoeg een beslissing moeten nemen waar ik wel wat spijt van heb. Ook heb ik nog niet echt een goed voedingspatroon gevonden..nog steeds zoekend. Samen lopen met mijn man heeft zijn voordelen, maar ook nadelen ..Dus tijd voor een update.

Mijn trainingen

Mijn schema is opgedeeld in blokken. Het eerste blokje betreft de duur. Dus vooral rustige trainingen met de nadruk op het uitbreiden van de duur van de trainingen. Dus vooral lsd-loopjes…wat klinkt dat raar he. Lsd, nee het staat niet voor iets verboden, het betekent simpelweg: Long Slow Distance…dus lange trage loopjes met een lage hartslag. Geef toe lsd klinkt dan toch veel spectaculairder he.

Daarnaast staan er natuurlijk ook nog intervallen en lopen met tempoblokken op het programma. Die tempoblokken gaan heel goed. Alleen interval is nog altijd niet mijn vriend. De 5 X 500m en zelfs een zesde keer lukte me deze maand wel. Maar het blijft ver 5oom in zone 4…

De laatste training die ik gedaan heb deze maand, was nog eens in zone 2. Wat was dit raar, nog eens een loop op ‘normaal’ tempo. Want zo voordien zat mijn hartslag dus altijd rond deze zone. Die lange trainingen met lage hartslag hebben al wel effect. Deze 14 km ging heel vlot, tegen een al iets hogere snelheid dan voordien…en het allerbelangrijkste: het voelde super.

Verloren lopen

Die lange kilometers die we moeten lopen, vragen soms wat inventiviteit. Omdat we niet graag hetzelfde rondje lopen, proberen we graag nieuwe routes uit. Meestal lukt dit aardig. Af en toe gaat er wel iets mis. Zo komen we soms wat kilometers te kort en zijn we gedwongen om nog wat extra blokjes in te lassen voordat we thuis zijn.

Voorlopig is het nog maar 1 keer echt misgelopen. We moesten 15 kilometer lopen, op afstandmeten een mooie route uitgestippeld en vertrokken. Tot kilometer 6 ging het goed. Maar dan…moesten we rechts en liepen we rechtdoor omdat we zoveel aan het kletsen waren. Het zal wel bijna op hetzelfde uitkomen zeker? Nope…liepen we daar in de middle of nowhere..Na een tijdje kwamen we aan de Hoge Rielen. Hier besloten we wijselijk dat we naar het treinstation van Tielen te lopen.  Daar maar de trein op (bussen rijden dus niet in het weekend in Tielen). Volgende keer toch maar beter aan de route houden misschien?

De volgende keren speelden we terug een beetje op veilig….Nu ja een beetje toch, want wat is er leuker om nieuwe routes te (her)ontdekken.

Beslissingen

Omdat ik nu lange trainingen maak, we zijn gemakkelijk langer dan een uur weg en daarbij fiets ik nog elke dag naar het werk. Zo merk ik wel dat ik mijn rust echt wel nodig heb, want de trainingen gaan nog langer worden en meer tijd in beslag nemen. Normaal ging ik nog naar pilates, maar dit ging door om 20u30 tot 21u30..en dit was wat te laat voor ik eindelijk in mijn bedje lag. Dus besloten om voorlopig niet meer naar de les te gaan. Dit betekent niet dat ik de core-stability ga opgeven. Voortaan ga ik het zelf in mijn eigen tijd doen. Daarbij heeft Mario ook het nut van de trainingen doorgekregen. Dus nu rollen we thuis ons matje uit en doen we tussendoor onze oefeningen.

Eten…

Eten, daar denk ik dus nu constant aan..voor mijn lopen, tijdens mijn lopen en na mijn lopen.  Hoe het moet, dat weet ik wel. Daarmee is natuurlijk de kous niet af. Want zoveel lopen en elke dag die fietstochtjes…ik heb bijna heel de dag honger. Daarom heb ik me voorgenomen om een deftig voedingsschema op te stellen, aangepast aan de verschillende soorten dagen: rustdag, lichte training en zwaardere training. De kilo’s blijven voorlopig wel weg, dus dat is wel een voordeel. En mijn kleren worden losser…ook nog zoiets leuks.

En verder…

Het volgende blokje staat voor de deur: uitbreiding van de uithouding. Dus de lsd-lopen gaan nog meer afgewisseld worden met intervallen…die ook uitgebreid gaan worden naar 1000m ..aiaiai wat gaat dit worden. Daarbij wil ik ook weleens weten hoe mijn vooruitgang is, is mijn curve al verbeterd. Dus een nieuwe afspraak gemaakt met Bart, dit is wel voor juni. Nog effe wachten dus op de uitslag.

Nog 1 heel belangrijk ding: wanneer gaan die inschrijvingen voor Eindhoven nu eindelijk open? Ik zit heel de tijd in volle spanning te wachten zodat ik me eindelijk kan inschrijven. Ik had eerst gehoord dat je half april kon inschrijven..maar tot nu toe zijn de inschrijvingen nog niet open.

Tot volgende maand

Liefs Linda