Road to Antwerpen #5 – marathonpoging 2

2018 is zo mijn jaar voorlopig nog niet. Weer een maand vol met tegenslagen. Het begon met een stomme val en eindigde met een serieuze griep. Hoe ik deze maand overleefd heb, lees je nu.

Hoe gaat het nu met mijn marathon, zal je misschien wel afvragen. Nu geen idee eigenlijk. Deze maand heb ik echt het gevoel dat alles tegenzit. Toch heb ik me zo goed mogelijk verweerd. De moed ging op en neer en nu hangt die ergens ertussen.

Het startte al in het begin van deze maand. Na mijn werk, viel ik over een stom putje in het voetpad. Gevolg: bont en blauw en pijnlijke schouder. Dit probeerde ik eerst nog wat te negeren. Wat spijtig genoeg niet lukte. Na toch maar wat doktersbezoeken was het verdict: ac-gewricht (wat sleutelbeen aan schouder verbindt) uit de haak. Simpel gezegd he, dokters gebruiken een veel moeilijker term.

Hardlopen was niet verboden, maar wegens te pijnlijk, lukte het niet meer. Dus op zoek naar alternatieven: wandelen, op de hometrainer en de stepper… ik wou echt mijn conditie op peil houden. Toch miste ik het hardlopen. Wel heb ik een heleboel interessante documentaires op netflix gezien terwijl ik heftig aan het trappen of steppen was.

Tegen het einde van de maand begon ik zelf terug een beetje hoop in het hardlopen te krijgen. Zo startte de funrunners met een nieuwe start-to-run. Ideaal voor mij om mijn schouder is terug uit te testen. Het hardlopen ging goed, geen last. Ook was het superleuk om dit te doen. Dit ben ik echt van plan wat meer te doen. Ook moet ik nog vermelden dat ik echt trots ben op al die nieuwe lopers. Ze hebben echt flink hun best gedaan en ze zijn echt een leuke bende.

Yes ik ben weer vertrokken…dat dacht ik toen echt. Echter een griep dacht daar anders over. Echt doodziek geweest, koorts en pijn..poeh. Gewoon het laatste weekend in bed doorgebracht..gewoon gepasseerd zonder dat ik het echt doorhad.

Nu is de griep bijna weg, ga ik naar de kinesist en heb ik een besluit genomen. Ik ga me nog tot eind maart geven. Als ik dan 30 km kan lopen, gaat die marathon er misschien toch van komen. Als ik er niet aan die kilometers geraak, tja dan worden het de 10 miles. Marathons komen er nog genoeg.

Met deze wijze woorden, kan ik met een gerust hart aan de maand maart starten. Hopelijk mag ik op jullie steun blijven rekenen ook als ik mijn marathon niet ga lopen.

Liefs Linda

 

Sunday, runday 2017: over hardlopen en meer…

Afgelopen zondag was ik aanwezig bij Sunday, runday een organisatie van Lien (Fit met Lien) en Peter (Peter’s blog). Een dag die in het teken staat van hardlopen en zoveel meer. Met verschillende workschop: voeding, ademhaling, mentale training, stabiliteitstraining….Een zondag om niet snel te vergeten.

Zondagochtend opstaan..en niet gaan hardlopen, het deed toch eventjes raar. Vlug onze kleren aangetrokken en op weg naar Overijse. Aangekomen merkten we dat we natuurlijk wel weer bij de eersten waren. Toen we onze snoet binnen lieten zien, werden direct hartelijk verwelkomd. Eindelijk zag ik Peter en Lien eens live.  Langzaam stroomden de andere hardlopers binnen. Daar stond ons een uitgebreid ontbijtbuffet te wachten. Terwijl we zaten te ontbijten begon het te sneeuwen met sneeuwvlokken die langzaam dikker en dikker werden. Gelukkig waren we er al.

ons ontbijt

Voorstellen

Na het  ontbijt volgende er een welkomstwoord en, o gruwel, een rondje voorstellen. Aan dit heb ik altijd al een hekel gehad. Het bracht me direct terug naar de klas. Zo zenuwachtig dat ik was, daardoor was ik helemaal vergeten te vertellen over mijn blog. Voor een groep spreken, zo zonder voorbereiding, nee het is mijn ding niet. Het voorstelrondje leverde wel een goed beeld op van de groep: beginners, ultralopers, marathonners… Zelfs een aantal bloggers ,whoohoo, zoals Sandra van My thoughts are like butterflies , Bart van Speelse Bever  en Anneke van Mrs.Curly (als ik iemand vergeten ben, geef gerust een gilletje)

Food2Run

Zo waren we toegekomen aan eerste workshop. Deze werd gegeven door Renata ( Food2run). Ik kende haar boek al en ben al een  heel tijdje fan hiervan.  Ze haalde nog wat belangrijke lessen aan die nog altijd voor misverstanden zorgen. Zoals calorieën tellen, zo passé. Dit is bijna niet te doen, daardoor ook niet nuttig. Of dit:  het is niet omdat je hardloopt, dat je afvalt en gezonder word. Toch bestaat deze gedachten onder veel mensen.

you cannot outrun a bad diet

Ook haalde zij nog eens het belang van koolhydraten voor sporters aan. Daarnaast moeten we kleurrijk eten en peulvruchten toevoegen. Dit doe ik al, dus ik ben op goede weg. Haar laatste raad, daar kan ik me helemaal in vinden: eet om te hardlopen niet voor je gewicht.

Breathe and Connect

Daarna was het de beurt aan Dirk en Philippe van Breathe and Connect. Zij gaven ons een workshop over de neusademhaling en beetje loopscholing.  Dit werd buiten gegeven…in de sneeuw. Wat ging dit geven met mijn astma, daar was ik wel nieuwsgierig naar. Het tempo dat er gelopen werd, was me toch ietsje te hoog in deze koude. ik voelde mijn longen langzaam dichtknijpen.

Na wat halten met oefeningen kwamen we aan mijn gevreesde les over neusademhaling. Dit druist in tegen alles wat ik geleerd heb van kinds af met mijn astma. Daarbij adem ik, vooral ik de winter meestal door mijn mond (al van kinds af, nooit afgeleerd gekregen). In die koude uitademen door mijn neus voelt een beetje als volgt: neem een fles water (voor meer dan de helft gevuld), steek er een fijn rietje in. Probeer nu belletjes te blazen…lastig he. Uitademen door mijn mond voelt met een breder rietje aan. Nog altijd lastig maar doenbaar. Iets wat veel mensen vergeten is dat astma problemen geeft met uitademen. Dus die CO2 bij ons houden, is echt geen probleem …ze kwijt geraken, dat is een andere zaak.

Ik vond het heel interessant en heb toch wat tips opstoken. Echter zijn theorie over neusademhaling, daar ben ik wat sceptisch over, eerlijk gezegd. Misschien omdat ik gevormd ben door de ‘oude’ scholing in verband met ademhalen. Voorlopig laat ik die neusademhaling gewoon aan me voorbij gaan.

hardlopen en pauze

Een dagje met hardlopers kan niet voorbij gaan zonder een rondje te hardlopen natuurlijk. Er was keuze uit 6km of 12km. Spijtig heb ik dit aan me voorbij moeten laten gaan. Mijn longen deden echt pijn, die koude en dat klimmen en dalen was me toch ietsje teveel. Daarbij moet ik ook bekennen dat ik tijdens de workshop van Dirk al eens geschoven was. Hierbij heb ik weer een rare beweging gedaan met mijn slechte enkel. Dus de schrik om uit te schuiven en nog meer last te krijgen van mijn enkel.

Dus bleef ik lekker warm binnen en hield ik toezicht hoe Lien al haar lekkers uitpakte. Dit was ook weer heel uitgebreid en heel lekker. Langzaam kwamen de hardlopers terug binnen druppelen, koud en uitgehongerd.

Runcoach.be

Nadat ons buik rond gegeten hadden,  was het de beurt aan Dominiek van Runcoach.be. Hij leerde ons over de mentale kracht en het belang van bewegen. We zijn nu eenmaal gebouwd om te bewegen. Daarnaast heeft hij ons ook geleerd dat we stress niet altijd als negatief moeten zien. Als we stress leren aanvaarden en gebruiken, hebben we er minder nadeel van. Daarbij kunnen we gebeurtenissen in ons leven beter verwerken door te bewegen.

Daarbij heeft hij ons nog eens gewezen op de self fulfilling prophecy: een foute definitie van de situatie die gedrag oproept waardoor de foute definitie waar wordt .  Dus je denkt iets wat niet klopt, maar door jouw gedachten en gedrag wordt dat wat niet klopte realiteit. Hiervan bewust worden is belangrijk. Zorg voor de juiste ingesteldheid.

Lopen als metafoor van het leven, dit haalde hij ook aan. Hier werd ik direct teruggevoerd in mijn gedachten naar Eindhoven (Marathon Eindhoven 2017). Ja ik kan hem wel volgen.

Dieter

Daarna was het de beurt aan Dieter (dieterdebie.com) met zijn gevreesde sessie over core-stabiliteit. Echt een inspirerende sessie. Het grappige was dat hij veel vertelde wat ik ook altijd zeg. Zo vertelde hij dat crunches verleden tijd zijn, dat hardlopers meer aandacht moeten besteden aan hamstrings en billen, de heupbuigers moeten meer gerekt worden. En dan het planken he, in alle mogelijk varaties, dit is echt een superoefening.

Zijn tips voor de opwarming: beenzwaai, lunges…dus vooral dynamische, die doe ik al een tijdje. Ik ben goed bezig, jippie. Daarnaast heeft hij ook een goede tip gegeven. Tijdens het planken krijg ik altijd snel last van mijn polsen en mijn rechterhand (stomme dupuytren). Gewoon naar de Decathlon stappen en zo van die handvatjes halen. Zo simpel, dat ik daar nog niet aan gedacht heb.

Einde

De dag liep langzaam op zijn einde. Natuurlijk moest er nog een groepsfoto genomen worden…nu ja 1, verschillende. Dat is het nadeel van al die bloggers he. Met een heerlijk stukje cake konden we nog wat napraten. Toch heb ik dit snel moeten verlaten, want mijn paarden stonden op me te wachten.

Het was een leerrijke en toffe dag waarin ik leuke mensen heb leren kennen. Zeker voor herhaling vatbaar. Nogmaals een dikke proficiat aan Lien en Peter.

Liefs

Linda

 

Doppenloop 2017 running for somival

Deze zondag stond er weer eens een evenement op het programma: de doppenloop. Een loopje in de regen en de kou, modder en bos. Maar vooral leuke loopkilometers en toffe gezichten onderweg. Wil je weten hoe ik het beleefd heb, lees dan vlug verder.

Maar eerst: wat is de doppenloop?

Een tocht van 5 of 10km ten voordele van de Warmste Week van Studio Brussel, ter ondersteuning van de UltraWarmathon 2017 en de Somival vzw georganiseerd door Alain Aerts. Een hele boterham he. Simpel gezegd: een loopje voor een goed doel, georganiseerd door een hele sympathieke loper.

Vertrekken

Het weer zat ‘s ochtends niet mee, koud en nat. Toch zat ik er niet mee, want lopen voor het goede doel daar krijg je het al warm genoeg van haha. Nee eerlijk, ik zit er minder mee om in de koude en regen te lopen dan hitte. Maar dat is een ander verhaal. Dit verhaal gaat over de ‘doppenloop’. Dus terug bij de les.

doppenloop 2017

doppenloop 2017

Toen we aankwamen was het nog redelijk rustig. Toch had ik sterk het vermoeden dat hier snel verandering in ging komen. Vlug gaan inschrijven want in de kantine was het lekker warm. Hier werden we warm ontvangen. Ook moet ik er nog altijd aan wennen dat ik af en toe herkend word (jaja, ik zoek het zelf, maar toch doet het raar)

doppenloop 2017

Vertrekken deed ik onder een echte startboog, ondanks dat het een vrije start was. Het blijft toch altijd leuk. Na een rondje over de atletiekpiste doken we het bos is. Spannend, gaat er veel slijk liggen, of wortels,..? Want is het antwoord ja, ga ik niet veel lopen. Slijk en heel oneffen paden zijn nog altijd een no-go voor mijn enkel.

doppenloop 2017

Onderweg

Na het bos kwamen we gelukkig op verharde weg, toch nog altijd mijn lievelingsondergrond. Na een kleine 3km zagen we iets aan een boom hangen…de aankondiging van de splitsing. De 5 km ging naar links en de 10 km, mijn keuze dus, ging naar rechts. Iets zei me dat ik dit punt nog eens zou tegenkomen.

doppenloop 2017

Ineens kwamen we aan een grote baan. Totaal onverwacht stond er een steward en een bord ‘wedstrijd’. Humor hebben ze ook dus. Na overgestoken te hebben, zagen we ineens in de verte een tentje. Zou het waar? Is er echt een bevoorrading voorzien? Ja dus, totaal onverwacht. Toch heel welkom. Ook hier kwam ik bekende gezichten tegen.

 

doppenloop 2017Van daaruit gingen we rustig verder over verharde weg (joepie). Zo ver, zo goed. Opeens kwamen we bij een splitsing, waar we naar rechts moesten. Maar uit het andere baantje kwamen ander lopers ons tegemoet. Zou ik het durven en een inkorting nemen? Spijtig zit ik zo niet in elkaar, dus netjes eerst rechtsaf. Ineens moesten we weer een stukje bos in. Had ik toch maar beter niet wat vals gespeeld? Gelukkig viel het mee, ik moest wel een stukje stappen. Maar het was een kort stukje.

doppenloop 2017Zo kwamen terug op verharde weg en liepen we weer rustig verder. Totdat de weg ineens weer stopte en veranderde in een smal wandelweggetje. Hier moest ik toch ietsje langer stappen. Een voordeel: zo kon ik wat meer van de omgeving genieten. De weg werd weer beter, dus ik kon weer al lopend de route verder zetten. Daar was de bevoorrading weer. Ik kreeg ineens sterk een vermoeden hoe we terug gingen lopen. Twijfel was er nog, afwachten dan maar.

De grote baan terug over en we waren terug aan de splitsing van de 5 en 10. Zoals ik al vermoedde gingen we nu de 5 km op. Nu ja 5, vanaf dit punt was het nog maar een 2 km terug naar het startpunt. Over een smal wandelpaadje weeral, niet echt mijn ding. Wel een mooie route daar niet van. Hier kwamen we ook een hond tegen die netjes meeliep met zijn baasje. Ik  vind dit mooi om te zien, lopers met hun hond.

Aankomen

doppenloop 2017

Na nog een bos of twee, weet niet meer zeker want tegen het eind was mijn bril zo natgeregend dat ik niet veel meer zag, was daar de aankomst. Ook hier werden we weer goed verzorgd: sportdrank, water en mijn all time favoriet: chocomelk. Als aandenken kregen we nog een drinkbus.

De doppenloop, ik wist echt niet wat ik ervan moest verwachten. Wat een verrassing was deze loop. Een heel leuk parcours en goede voorzieningen.  Een dikke proficiat aan Alain Aerts en veel succes met zijn ultrawarmathon.

Liefs

Linda