Week in het kort #41

Maandag 11 december 2017

Toen in ‘s ochtends aan het werk was, zag ik dat het begon te sneeuwen dngzaamaan maar dikkere en dikkere sneeuwvlokken werken. In de namiddag lag er al een dik tapijt. Dus vlug naar mijn paarden, want het begon echt wel gevaarlijk te worden.

Het levert natuurlijk wel mooie plaatjes op.

Ik loop graag in sneeuw, echter vorige zondag al genoeg sneeuw gezien. Dus matje uitgerold en wat oefeningen gedaan.

dinsdag 12 december 2017

De sneeuw was aan het wegtrekken. Dus kon ik nog eens deftig op pad. Daarbij lagen de stoepen en fietspaden grotendeels sneeuwvrij, ideaal dus. Toch was het geen al te denderend loopje. Te vlug na mijn avondeten vermoed ik. Van geen kanten ging het, na een paar kilometer het gevecht opgeven. Dan maar rustig naar huis gewandeld.

woensdag 13 november 2017

Nu een beetje langer gewacht met het gaan hardlopen. Enkel was het wel een nat, verzopen loopje. Blij dat het nog eens super ging.

donderdag 14 november 2017

Na een drukke werkdag, nog wat aan mijn blog gewerkt.

vrijdag 15 november 2017

Drukke btw-periode deze maand, met daarbij nog wat dringende balansen. Dus veel werken vandaag.

zaterdag 16 november 2017

Het plan was uit te slapen…toch waren we voor 6 uur wakker. Daarom onze loopkleding aangetrokken en vlug een ochtendloopje gaan doen. Heerlijk was het. Heel de stad was nog aan het slapen. Ook een voordeel: de dag moest nog echt beginnen en wij hadden onze work-out al gedaan.

Omdat het volgende week al kerst is, besloten om langzaam al aan de inkopen te beginnen. Zo zijn we nog eens de winkelstraat ingetrokken. Pff winkelen in zo een drukte..echt niet aan mij besteed. Toch een leuk jurkje op de kop kunnen tikken.

In de namiddag naar mijn paardjes getrokken om de stallen te doen en mijn paard te longeren. Nadien nog vlug langs mijn bestie om haar verjaardagscadeau te brengen.

zondag 17 november 2017

Vol goede moed uit mijn bed gekomen voor een run van 20 km. Camelbak gevuld, loopschoenen aan en op weg…De eerste kilometers ging goed. Dit was nog in het centrum. Koud ja dat was het wel. Ineens merkten we tiens het heeft precies toch goed gevroren deze nacht. Even later: waar zijn onze schaatsen. Terwijl we dat stonden te denken, zagen we een fietsster onderuit gaan. Wijselijk besloten om toch maar niet te gaan hardlopen waar we van plan waren. Het glijden zorgde ook dat ik een beetje angstig werd om mijn voet weer te blesseren. Tja ik val nu eenmaal makkelijk. Dus op weg naar huis.

schaatsen op de baan

Omdat ik niet heb kunnen hardlopen, ben ik maar een wandeling met mijn paardjes gaan maken. Eigenlijk doe ik dit te weinig. Ook omdat met paarden op de baan komen tegenwoordig niet echt meer een pretje is. De auto’s (nu ja de bestuurders) houden echt geen rekening meer met paarden. Zo kwamen we langs een weide met andere paarden, mijn paardje werd een beetje opgewonden. Toen kwam er een auto aan en deed ik teken om te vertragen. Deed die eikel toch zijn raam open en zei: als ze het niet kunnen, mag je niet op de baan komen. Tja hoe wilt ie dan dat de paarden het leren. Mijn paardjes zijn redelijk braaf, maar het zijn en blijven vluchtdieren. Ik kan veel situaties voorzien en zorgen dat ze rustig blijven. Maar wat als er toch iets onverwachts gebeurt?

Alvast fijne feestdagen

Liefs

Linda

Week in het kort #39

Maandag 27 november 2017

Wat een regendag, het heeft echt niet opgehouden. Daarbij had ik veel werk, dus zat ik al vroeg achter mijn buro.

hardlopen met wind op kop..pff

Ondanks de regen en het vele werk, toch besloten om een loopje te maken. Gewoon effe mijn hoofd terug leegmaken. Poeh wat was met dat. Veel wind. Desondanks was ik blij dat ik geweest was. De dag afgesloten met een heerlijk bad. Meestal ben ik eerder een douche-mens. Af en toe kan ik wel genieten van een bad. Vooral als ik verkouden ben.

Dinsdag 28 november 2017

De verkoudheid heeft de strijd nog altijd niet opgegeven. Daarbij is ze nog aan de winnende hand ook. De drukke werkdag had gezorgd dat ik ‘s avonds echt uitgeput was en vreselijke hoofdpijn had. Normaal stond er een alternatieve training op het programma. Wijselijk besloten om die over te slaan en op tijd mijn bed op te zoeken.

Woensdag 29 november 2017

Sterk vermoeden dat de verkouden echt aan het winnen was. Mijn neus brandde en mijn hoofd leek te barsten.

Donderdag 30 november 2017

Joehoe..ik begin eindelijk de verkoudheid te verslaan. Eindelijk voel ik me wat beter. Dat wil ook zeggen dat het avondloopje zonder problemen kan doorgaan. Wat is het toch gezellig zo s’ avonds door het stad te lopen met al die verlichting.

Vrijdag 1 december 2017

Mijn voetjes nog eens laten verwennen. Een pedicure stond weer op het programma.

Zaterdag 2 december 2017

brr..koud

Brr wat was het koud toen ik wakker werd. En wat zag het wit buiten. Ondanks de kou, of eerder juist door de magie van de kou, gingen we ‘s ochtends vroeg op pad.

Zondag 3 december 2017

De doppenloop stond op het programma…en het weer wilde niet meewerken. Toch gegaan en aangenaam verrast van de loop. (verslag volgt nog)

 

week in het kort #37

maandag 13 november 2017

thuiswerken…

Thuiswerken…dan begin ik lekker vroeg. Om 6u zet ik me aan mijn buro, nog wel heel donker buiten voorlopig.

balanceren…

Ook staat er ‘s avonds core, kracht, stretch en natuurlijk stabilisatie van de enkel op het programma. Het begint beter en beter te gaan, toch merk ik dat hij nog altijd veel wiebelt. Dus zal ik hier echt werk van moeten blijven maken.

Dinsdag 14 november 2017

daar is die verdomde piste weer

Interval…dit keer was ik mijn steunverband vergeten (niet slim). Dan maar 100 meter sprint elke keer, zo een 14 keer. Tijdens onze training was de atletiekclub ook juist bezig. Wat deed het me deugd om zoveel jong geweld te zien. Hopelijk blijven ze bewegen.

Woensdag 15 november 2017

De laatste keer kine voorlopig…en juist nu heb ik terug een kleine opstoot van Sudeck (wil dus gewoon zeggen extra gevoelig en veel pijngevoel). Volgens de kinesist kan dit gebeuren. Dus zit er niets op dan ijs te leggen en binnen de pijngrens blijven bewegen. Geloof me, dat is niet altijd simpel.

Donderdag 16 november 2017

lekker niets doen…

Voet is nog altijd niet beter (stomme sudeck), daarbij begon er een verkoudheid de kop op te steken. Normaal moest ik 6km rustig gaan lopen. Besloten om toch maar op de zetel te kruipen en mijn boek eindelijk eens uit te lezen (goed boek overigens).

Vrijdag 17 november 2017

Overleven..zo kan ik het beste deze dag samenvatten. Nog zieker opgestaan: hoofdpijn, keelpijn, spierpijn…. Mezelf toch bijeen geraapt en gaan werken tot 13u. Wat was ik blij dat ik thuis kwam en in mijn bed kon duiken.

Zaterdag 18 november 2017

Pajamas all day… uitzieken stond op het programma.

Zondag 19 november 2017

verkoudheid eruit lopen…

Opgestaan en ik voelde me al een stukje beter. Dus kon ik het niet nalaten mijn loopschoenen aan te doen en de laatste strubbelingen van de verkoudheid eruit te gaan lopen. Een rustige 11 km in de beentjes. Wat misschien wel niet zo slim was, want de rest van de zondag geslapen.

Week in het kort #33

Maandag 16 oktober 2017

Naar de kinesist zodat ik aan mijn revalidatie kan starten. Straf dat die altijd juist weten waar te duwen (daar waar het pijn doet dus). Hij liet me al direct goed werken. Maar ik kreeg enkel 1 oefening mee naar huis, zodat ik niet ging overtrainen. Tiens die kent mij ook al.

Dinsdag 17 oktober 2017

Zwemmen…en tot de conclusie gekomen dat ik officieel de traagste zwemster ben van heel het zwembad. Ik geraakte echt niet vooruit en er was file achter mij. De sauna nadien daarentegen, was zalig.

Woensdag 18 oktober 2017

Mijn core stability terug deftig opnemen en daarbij zorgen voor wat extra strekken en rekken….

Donderdag 19 oktober

Lekker op de bank hangen…moet af en toe ook kunnen.

Vrijdag 20 oktober 2017

Weer kine..en het ging al veel beter…elke ochtend  en regelmatig tussendoor op 1 been staan, heeft geholpen.

‘s Avonds nog een beetje aan mijn blog proberen te werken…mijn poezen zagen dat niet zitten.

Zaterdag 21 oktober 2017

Ik popelde om te kunnen lopen, maar wou het niet overhaasten. Vooral Mario hield me tegen. Afspraak gemaakt dat we een wandeling gingen maken en als mijn enkel het hield, mocht ik zondag wat hardlopen.

Zondag 22 oktober 2017

Drie keer raden: het wandelen was zaterdag super gegaan. Dus vandaag naar het stadspark voor wat rondjes te rennen. Nu ja rennen, het was eerder wandelen met af en toe stukken heel traag lopen ertussen. Toch stond er op het einde 7 km op de teller. Mijn enkel herstelt verbazend goed, dus ook al een nieuw trainingsplan aangemaakt voor mijn nieuwe poging de marathon van Antwerpen. (hierover later meer)

Liefs

Linda